noun · masculinefourth declension
observātus
observātus m (genitive observātūs)
Classical[ɔp.sɛrˈwaː.tʊs]Ecclesiastical[ob.serˈvaː.tus]
Meaning
- an observation, remark
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | observātus | observātūs |
| genitive | observātūs | observātuum |
| dative | observātuī | observātibus |
| accusative | observātum | observātūs |
| ablative | observātū | observātibus |
| vocative | observātus | observātūs |
observātus, ūs, m. observo,
I. observation (ante-class.):
ex observatu dicere, Varr. R. R. 2, 7, 3. Origins
From observō + -tus (forming action nouns).