LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

observātiō

observātiō f (genitive observātiōnis)
Classical[ɔp.sɛrˈwaː.ti.oː]Ecclesiastical[ob.serˈvat.t͡si.o]

Meaning

  1. watching, observing
  2. observation, attention
  3. surveillance

Declension

declension
formsingularplural
nominativeobservātiōobservātiōnēs
genitiveobservātiōnisobservātiōnum
dativeobservātiōnīobservātiōnibus
accusativeobservātiōnemobservātiōnēs
ablativeobservātiōneobservātiōnibus
vocativeobservātiōobservātiōnēs

observātĭo, ōnis, f. observo,
I. a watching, observing, observance (class.).
I. In gen.: observationi operam dare, Plaut. Mil. 2, 6, 5: siderum, Cic. Div. 1, 1, 2.—As a gift or faculty, the power of observation, Plin. 18, 29, 69, § 284.—
II. In partic.
A. An office, duty, service (eccl. Lat.): Dei sui et expiationis, Vulg. 2 Esdr. 12, 44: in observationibus sicut fas est, id. 1 Macc. 12, 11.—
B. An observation, remark; a precept, rule (post-Aug.), Plin. 17, 21, 35, § 163: dare observationes aliquas coquendi, id. 22, 23, 47, § 99: sermonis antiqui, Suet. Gram. 24.—
C. In partic., circumspection, care, exactness: summa erat observatio in bello movendo, Cic. Off. 1, 11, 36.—
D. Regard, respect, esteem, reverence (post-class.): religionibus suam observationem reddere, Val. Max. 1, 1, 8: Christianitatis, Cod. Th. 12, 1, 112: divina, ib. 12, 1, 104.—
E. Display, outward show (eccl. Lat.): non venit regnum Dei cum observatione, Vulg. Luc. 17, 20.—
F. Observance: dierum, Gell. 3, 2, 3.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin observātiō From observō + -tiō.

Descendants
  • Catalanobservació
  • Englishobservation
  • Frenchobservation
  • Italianosservazione
  • Occitanobservacion
  • Portugueseobservação
  • Romanianobservație
  • Spanishobservación
  • Asturianobservación
  • Dutchobservatie

Quick answers

What does observātiō mean in Latin?
observātiō, a noun, means “watching, observing; observation, attention; surveillance”.
What is the genitive of observātiō?
The genitive singular is observātiōnis. observātiō is feminine, third declension.
How do you pronounce observātiō?
In classical Latin, [ɔp.sɛrˈwaː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ob.serˈvat.t͡si.o].