verbfourth conjugation, deponent
oborior
oborior (present infinitive oborīrī, perfect active obortus sum)
Classical[ɔˈbɔ.ri.ɔr]Ecclesiastical[oˈbɔː.ri.or]
Meaning
- deponentto arise, appear, occur
- deponentto well up (of tears)
Latīnē defined in Latin in our graded readers
subitō orior (lacrimae)oborior -īrī — in Metamorphoses I, ch. 10
Conjugation conjugation 4 deponent
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | oborior | oboriēbar | oboriar | — | — | — |
| 2nd sg. | oborīris oborīre | oboriēbāris oboriēbāre | oboriēris oboriēre | — | — | — |
| 3rd sg. | oborītur | oboriēbātur | oboriētur | — | — | — |
| 1st pl. | oborīmur | oboriēbāmur | oboriēmur | — | — | — |
| 2nd pl. | oborīminī | oboriēbāminī | oboriēminī | — | — | — |
| 3rd pl. | oboriuntur | oboriēbantur | oborientur | — | — | — |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | oboriar | oborīrer | — | — |
| 2nd sg. | oboriāris oboriāre | oborīrēris oborīrēre | — | — |
| 3rd sg. | oboriātur | oborīrētur | — | — |
| 1st pl. | oboriāmur | oborīrēmur | — | — |
| 2nd pl. | oboriāminī | oborīrēminī | — | — |
| 3rd pl. | oboriantur | oborīrentur | — | — |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | oborīre | — |
| pres. 2nd pl. | oborīminī | — |
| fut. 2nd sg. | oborītor | — |
| fut. 3rd sg. | oborītor | — |
| fut. 3rd pl. | oboriuntor | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | oborīrī | — |
| perfect infinitive | obortum esse | — |
| future infinitive | obortūrum esse | — |
| present participle | oboriēns | — |
| perfect participle | obortus oborta, obortā, obortae, obortam, obortārum, obortās, oborte, obortī, obortīs, obortō, obortōrum, obortōs | — |
| future participle | obortūrus oboritūra, oboritūrā, oboritūrae, oboritūram, oboritūrārum, oboritūrās, oboritūre, oboritūrī, oboritūrīs, oboritūrō, oboritūrōrum, oboritūrōs, oboritūrum, oboritūrus | oboriendus oboriundus, oborienda, oboriendā, oboriendae, oboriendam, oboriendārum, oboriendās, oboriende, oboriendīs, oboriendōrum, oboriendōs |
gerundoboriendī, oboriendō, oboriendumsupineobortum, obortū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- lacrimis obortis
- with tears in one's eyes.
ŏb-ŏrĭor, ortus, 4,
I. v. dep., to arise, appear, spring up (class.): oboritur, nascitur, nam praepositionem ob pro ad, solitam poni, testis hic versus: tantum gaudium oboriri ex tumultu maximo, Paul. ex Fest. p. 190 Müll.:
tenebrae oboriuntur, Plaut. Curc. 2, 3, 30: lacrimis ita fatur obortis, Verg. A. 11, 41; Ov. M. 2, 181: bellum, Liv. 21, 8: laetitia, Ter. Heaut. 4, 3, 2: vide, quanta lux liberalitatis et sapientiae mihi apud te dicenti oboriatur, * Cic. Lig. 3, 6: sitis, Suet. Ner. 34: caligo, id. ib. 19 al.: verba, App. Flor. 1, p. 29 Oud.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
ob-orior ortus, īrī, dep.,
to arise, appear, spring up: lacrimae omnibus obortae, L.: saxo concrevit oborto, i. e. was turned to stone, O.: laetitia obortast, T.: quanta lux liberalitatis mihi oboriatur.
Origins
Proto-Indo-European *h₃er-der. Proto-Italic *oriōr Latin orior Latin oborior From ob- + orior.