adjectivefirst/second-declension adjective
obiectīvus
obiectīvus (feminine obiectīva, neuter obiectīvum)
Classical[ɔb.jɛkˈtiː.wʊs]Ecclesiastical[ob.jekˈtiː.vus]
Meaning
- Medieval Latinadjectiveobjective
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | obiectīvus | obiectīva | obiectīvum |
| genitive | obiectīvī | obiectīvae | obiectīvī |
| dative | obiectīvō | obiectīvae | obiectīvō |
| accusative | obiectīvum | obiectīvam | obiectīvum |
| ablative | obiectīvō | obiectīvā | obiectīvō |
| vocative | obiectīve | obiectīva | obiectīvum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | obiectīvī | obiectīvae | obiectīva |
| genitive | obiectīvōrum | obiectīvārum | obiectīvōrum |
| dative | obiectīvīs | obiectīvīs | obiectīvīs |
| accusative | obiectīvōs | obiectīvās | obiectīva |
| ablative | obiectīvīs | obiectīvīs | obiectīvīs |
| vocative | obiectīvī | obiectīvae | obiectīva |
Origins
From obiciō (“to present, expose”) + īvus.
Descendants
- Catalanobjectiu
- Frenchobjectif
- Italianobiettivo
- Italianoggettivo
- Englishobjectivefrom Middle English obgectyf
- Portugueseobjetivo
- Romanianobiectiv
- Spanishobjetivo