LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

obiectīvus

obiectīvus (feminine obiectīva, neuter obiectīvum)
Classical[ɔb.jɛkˈtiː.wʊs]Ecclesiastical[ob.jekˈtiː.vus]

Meaning

  1. Medieval Latinadjectiveobjective

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeobiectīvusobiectīvaobiectīvum
genitiveobiectīvīobiectīvaeobiectīvī
dativeobiectīvōobiectīvaeobiectīvō
accusativeobiectīvumobiectīvamobiectīvum
ablativeobiectīvōobiectīvāobiectīvō
vocativeobiectīveobiectīvaobiectīvum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeobiectīvīobiectīvaeobiectīva
genitiveobiectīvōrumobiectīvārumobiectīvōrum
dativeobiectīvīsobiectīvīsobiectīvīs
accusativeobiectīvōsobiectīvāsobiectīva
ablativeobiectīvīsobiectīvīsobiectīvīs
vocativeobiectīvīobiectīvaeobiectīva

Origins

From obiciō (“to present, expose”) + īvus.

Descendants
  • Catalanobjectiu
  • Frenchobjectif
  • Italianobiettivo
  • Italianoggettivo
  • Englishobjectivefrom Middle English obgectyf
  • Portugueseobjetivo
  • Romanianobiectiv
  • Spanishobjetivo

Quick answers

What does obiectīvus mean in Latin?
obiectīvus, a adjective, means “objective”.
How do you pronounce obiectīvus?
In classical Latin, [ɔb.jɛkˈtiː.wʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ob.jekˈtiː.vus].