LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

obcordātus

obcordātus (feminine obcordāta, neuter obcordātum)
Classical[ɔp.kɔrˈdaː.tʊs]Ecclesiastical[ob.korˈdaː.tus]

Meaning

  1. New Latinadjectiveobcordate

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeobcordātusobcordātaobcordātum
genitiveobcordātīobcordātaeobcordātī
dativeobcordātōobcordātaeobcordātō
accusativeobcordātumobcordātamobcordātum
ablativeobcordātōobcordātāobcordātō
vocativeobcordāteobcordātaobcordātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeobcordātīobcordātaeobcordāta
genitiveobcordātōrumobcordātārumobcordātōrum
dativeobcordātīsobcordātīsobcordātīs
accusativeobcordātōsobcordātāsobcordāta
ablativeobcordātīsobcordātīsobcordātīs
vocativeobcordātīobcordātaeobcordāta

Origins

From ob- (“towards, against”) + cordātus (“cordate, heart-shaped”).

Quick answers

What does obcordātus mean in Latin?
obcordātus, a adjective, means “obcordate”.
How do you pronounce obcordātus?
In classical Latin, [ɔp.kɔrˈdaː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ob.korˈdaː.tus].