adjectivefirst/second-declension adjective
obcordātus
obcordātus (feminine obcordāta, neuter obcordātum)
Classical[ɔp.kɔrˈdaː.tʊs]Ecclesiastical[ob.korˈdaː.tus]
Meaning
- New Latinadjectiveobcordate
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | obcordātus | obcordāta | obcordātum |
| genitive | obcordātī | obcordātae | obcordātī |
| dative | obcordātō | obcordātae | obcordātō |
| accusative | obcordātum | obcordātam | obcordātum |
| ablative | obcordātō | obcordātā | obcordātō |
| vocative | obcordāte | obcordāta | obcordātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | obcordātī | obcordātae | obcordāta |
| genitive | obcordātōrum | obcordātārum | obcordātōrum |
| dative | obcordātīs | obcordātīs | obcordātīs |
| accusative | obcordātōs | obcordātās | obcordāta |
| ablative | obcordātīs | obcordātīs | obcordātīs |
| vocative | obcordātī | obcordātae | obcordāta |
Origins
From ob- (“towards, against”) + cordātus (“cordate, heart-shaped”).