LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

obarō

obarō (present infinitive obarāre, perfect active obarāvī, supine obarātum)
Classical[ˈɔ.ba.roː]Ecclesiastical[ˈɔː.ba.ro]

Meaning

  1. transitiveto plough around or up

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.obarōobarābamobarābōobarāvīobarāveramobarāverō
obarārō
2nd sg.obarāsobarābāsobarābisobarāvistī
obarāstī
obarāverās
obarārās
obarāveris
3rd sg.obaratobarābatobarābitobarāvitobarāverat
obarārat
obarāverit
obarārit
1st pl.obarāmusobarābāmusobarābimusobarāvimusobarāverāmusobarāverimus
obarārimus
2nd pl.obarātisobarābātisobarābitisobarāvistis
obarāstis
obarāverātis
obarārātis
obarāveritis
obarāritis
3rd pl.obarantobarābantobarābuntobarāvērunt
obarāvēre, obarārunt
obarāverant
obarārant
obarāverint
obarārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.obaremobarāremobarāverim
obarārim
obarāvissem
obarāssem
2nd sg.obarēsobarārēsobarāverīsobarāvissēs
obarāssēs
3rd sg.obaretobarāretobarāverit
obarārit
obarāvisset
obarāsset
1st pl.obarēmusobarārēmusobarāverīmus
obarārīmus
obarāvissēmus
obarāssēmus
2nd pl.obarētisobarārētisobarāverītis
obarārītis
obarāvissētis
obarāssētis
3rd pl.obarentobarārentobarāverint
obarārint
obarāvissent
obarāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.obarorobarābarobarābor
2nd sg.obarāris
obarāre
obarābāris
obarābāre
obarāberis
obarābere
3rd sg.obarāturobarābāturobarābitur
1st pl.obarāmurobarābāmurobarābimur
2nd pl.obarāminīobarābāminīobarābiminī
3rd pl.obaranturobarābanturobarābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.obarerobarārer
2nd sg.obarēris
obarēre
obarārēris
obarārēre
3rd sg.obarēturobarārētur
1st pl.obarēmurobarārēmur
2nd pl.obarēminīobarārēminī
3rd pl.obarenturobarārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.obarāobarāre
pres. 2nd pl.obarāteobarāminī
fut. 2nd sg.obarātōobarātor
fut. 3rd sg.obarātōobarātor
fut. 2nd pl.obarātōte—
fut. 3rd pl.obarantōobarantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveobarāreobarārī
perfect infinitiveobarāvisse
obarāsse
obarātum esse
future infinitiveobarātūrum esseobarātum īrī
present participleobarāns—
perfect participle—obarātus
obarāta, obarātā, obarātae, obarātam, obarātārum, obarātās, obarātī, obarātōrum, obarātōs
future participleobarātūrus
obarātūra, obarātūrā, obarātūrae, obarātūram, obarātūrārum, obarātūrās, obarātūre, obarātūrī, obarātūrīs, obarātūrō, obarātūrōrum, obarātūrōs, obarātūrum
obarandus
obaranda, obarandā, obarandae, obarandam, obarandārum, obarandās, obarande, obarandīs, obarandōrum, obarandōs
gerundobarandī, obarandō, obarandumsupineobarātum, obarātū

ŏb-ăro, āvi, ātum, 1,
I. v. n., to plough around, plough up: cum hostes obarāssent quicquid herbidi terreni extra murum erat, Liv. 23, 19, 14.

Origins

Proto-Indo-European *h₁ep-der. Proto-Indo-European *h₁épsder. Proto-Indo-European *h₁óp(i) Proto-Italic *op Latin ob Latin ob- Proto-Indo-European *h₂erh₃- Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *h₂éryeti ▲ Proto-Indo-European *h₂érh₃trominflu. Proto-Indo-European *h₂érh₃yeti Proto-Italic *araō Latin arō Latin obarō From ob- (“against; facing”) + arō (“plough”).

Quick answers

What does obarō mean in Latin?
obarō, a verb, means “to plough around or up”.
What are the principal parts of obarō?
obarō, obarāre, obarāvī, obarātum (first conjugation).
How do you pronounce obarō?
In classical Latin, [ˈɔ.ba.roː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈɔː.ba.ro].