obambulō
Meaning
- to walk up to or close to
- to walk about, stroll
Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Ambulare · Spatiari · Deambulare · Inambulare · Obambulare
1. Ambulare (from ambire) denotes taking a walk as a leisurely motion, like going up and down, in opp. both to stare and cubare, and also to currere and salire; Plaut. Bacch. iv. 8. 56. Plin. Ep. ix. 36. Cic. Fat. 5. Fin. v. 17. Sen. Ep. 113. Gell. ii. 9. Sen. Ir. ii. 35. Plin. H. N. x. 38: spatiari denotes motion in open space, as to walk out, in opp. to the confinement which a room imposes. 2. Deambulare denotes going up and down till one is tired; inambulare, within a bounded space; obambulare, with reference to a fixed object, along which one walks, or to a person walking with us. (iii. 48.)
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | obambulō | obambulābam | obambulābō | obambulāvī | obambulāveram | obambulāverō |
| 2nd sg. | obambulās | obambulābās | obambulābis | obambulāvistī | obambulāverās | obambulāveris |
| 3rd sg. | obambulat | obambulābat | obambulābit | obambulāvit | obambulāverat | obambulāverit |
| 1st pl. | obambulāmus | obambulābāmus | obambulābimus | obambulāvimus | obambulāverāmus | obambulāverimus |
| 2nd pl. | obambulātis | obambulābātis | obambulābitis | obambulāvistis | obambulāverātis | obambulāveritis |
| 3rd pl. | obambulant | obambulābant | obambulābunt | obambulāvērunt obambulāvēre | obambulāverant | obambulāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | obambulem | obambulārem | obambulāverim | obambulāvissem |
| 2nd sg. | obambulēs | obambulārēs | obambulāverīs | obambulāvissēs |
| 3rd sg. | obambulet | obambulāret | obambulāverit | obambulāvisset |
| 1st pl. | obambulēmus | obambulārēmus | obambulāverīmus | obambulāvissēmus |
| 2nd pl. | obambulētis | obambulārētis | obambulāverītis | obambulāvissētis |
| 3rd pl. | obambulent | obambulārent | obambulāverint | obambulāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | obambulor | obambulābar | obambulābor |
| 2nd sg. | obambulāris obambulāre | obambulābāris obambulābāre | obambulāberis obambulābere |
| 3rd sg. | obambulātur | obambulābātur | obambulābitur |
| 1st pl. | obambulāmur | obambulābāmur | obambulābimur |
| 2nd pl. | obambulāminī | obambulābāminī | obambulābiminī |
| 3rd pl. | obambulantur | obambulābantur | obambulābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | obambuler | obambulārer |
| 2nd sg. | obambulēris obambulēre | obambulārēris obambulārēre |
| 3rd sg. | obambulētur | obambulārētur |
| 1st pl. | obambulēmur | obambulārēmur |
| 2nd pl. | obambulēminī | obambulārēminī |
| 3rd pl. | obambulentur | obambulārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | obambulā | obambulāre |
| pres. 2nd pl. | obambulāte | obambulāminī |
| fut. 2nd sg. | obambulātō | obambulātor |
| fut. 3rd sg. | obambulātō | obambulātor |
| fut. 2nd pl. | obambulātōte | — |
| fut. 3rd pl. | obambulantō | obambulantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | obambulāre | obambulārī |
| perfect infinitive | obambulāvisse | obambulātum esse |
| future infinitive | obambulātūrum esse | obambulātum īrī |
| present participle | obambulāns | — |
| perfect participle | — | obambulātus obambulāta, obambulātā, obambulātae, obambulātam, obambulātārum, obambulātās, obambulātī, obambulātōrum, obambulātōs |
| future participle | obambulātūrus obambulātūra, obambulātūrā, obambulātūrae, obambulātūram, obambulātūrārum, obambulātūrās, obambulātūre, obambulātūrī, obambulātūrīs, obambulātūrō, obambulātūrōrum, obambulātūrōs, obambulātūrum | obambulandus obambulanda, obambulandā, obambulandae, obambulandam, obambulandārum, obambulandās, obambulande, obambulandīs, obambulandōrum, obambulandōs |
obambulare muris, Liv. 36, 34, 4: gymnasio, Suet. Tib. 11: nec (lupus) gregibus nocturnus obambulat, walk or prowl about, Verg. G. 3, 538.—urbem, Plaut. Merc. 4, 4, 20: totam fremebundus obambulat Aetnam, Ov. M. 14, 188: gymnasia, Suet. Tib. 11 (al. gymnasio).—neu noctu irem obambulatum, Plaut. Trin. 2, 2, 34: ante vallum, Liv. 25, 39: sermone imperfecto, Quint. 11, 3, 121: in herbis, Ov. M. 2, 851: praeter os, Plaut. Poen. prol. 19.—Absol.: cum solus obambulet, Ov. Tr. 2, 459; Suet. Tib. 25.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
Proto-Indo-European *h₂ent- Proto-Indo-European *-s Proto-Indo-European *h₂énts? Proto-Indo-European *h₂m̥bʰíder. Proto-Italic *amβi- Latin ambi- Proto-Indo-European *h₂elh₂-der. Proto-Italic *alō Latin *alō Latin ambulō Latin obambulō From ob- + ambulō.
- Englishobambulate