adjectivefirst/second-declension adjective
nūtrīcius
nūtrīcius (feminine nūtrīcia, neuter nūtrīcium)
Classical[nuːˈtriː.ki.ʊs]Ecclesiastical[nuˈtriː.t͡ʃi.us]
Meaning
- adjectivethat suckles or nurses
- adjectivenourishing
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | nūtrīcius nūtrītius | nūtrīcia nūtrītia | nūtrīcium nūtrītium |
| genitive | nūtrīciī nūtrītiī | nūtrīciae nūtrītiae | nūtrīciī nūtrītiī |
| dative | nūtrīciō nūtrītiō | nūtrīciae nūtrītiae | nūtrīciō nūtrītiō |
| accusative | nūtrīcium nūtrītium | nūtrīciam nūtrītiam | nūtrīcium nūtrītium |
| ablative | nūtrīciō nūtrītiō | nūtrīciā nūtrītiā | nūtrīciō nūtrītiō |
| vocative | nūtrīcie nūtrītie | nūtrīcia nūtrītia | nūtrīcium nūtrītium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | nūtrīciī nūtrītiī | nūtrīciae nūtrītiae | nūtrīcia nūtrītia |
| genitive | nūtrīciōrum nūtrītiōrum | nūtrīciārum nūtrītiārum | nūtrīciōrum nūtrītiōrum |
| dative | nūtrīciīs nūtrītiīs | nūtrīciīs nūtrītiīs | nūtrīciīs nūtrītiīs |
| accusative | nūtrīciōs nūtrītiōs | nūtrīciās nūtrītiās | nūtrīcia nūtrītia |
| ablative | nūtrīciīs nūtrītiīs | nūtrīciīs nūtrītiīs | nūtrīciīs nūtrītiīs |
| vocative | nūtrīciī nūtrītiī | nūtrīciae nūtrītiae | nūtrīcia nūtrītia |
nūtrīcĭus and -tĭus, a, um, adj. nutrix,
I. that suckles, nourishes, nurses.
I. Adj.:
quis Faustulum nescit pastorem fuisse nutricium, qui Romulum et Remum educavit? Varr. R. R. 2, 1, 9: nutriciae curae, Arn. 2, 58: humus radices tenero velut nutricio sinu recipit, Col. 3, 13, 7.—II. Subst.
A. nūtrīcĭus, ii, m., a bringer up, a tutor:
erat in procuratione regni, propter aetatem pueri, nutricius ejus, Caes. B. C. 3, 107; Inscr. Orell. 2964.—Also, transf.: Favonius afflatu nutricium exercebit, Plin. 18, 34, 67, § 337.—B. nūtrī-cĭa, ae, f., a nurse, governess, tutoress, Hier. Ep. 108, n. 30.—
C. nūtrīcĭum, ii, n., a nursing; nourishment:
illius pio maternoque nutricio aeger convalui, Sen. Cons. ad Helv. 19, 2: nutricia ducere ab aliquo, Arn. 5, 163: omnia infantum nutricia, Manil. 3, 133.—2. In plur.: nūtrīcĭa, ōrum, n., a nurse's wages, τὰ θρεπτήρια (late Lat.), Dig. 50, 13, 1 fin.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
nūtrīcius ī, m
nutrix, a bringer-up, tutor : eius (pueri), Cs.
Origins
Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin nūtrīcius From nūtrīc- (“feeder, nurse”) + -ius.
Descendants
- Catalannutrici
- Englishnutritious
- Portuguesenutrício
- Spanishnutricio