LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

nū̆ptiālis

nū̆ptiālis (neuter nū̆ptiāle)
Classical[nuːp.tiˈaː.lɪs]Ecclesiastical[nup.t͡siˈaː.lis]

Meaning

  1. two terminationnuptial, marital (of or pertaining to marriage, wedding)

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativenū̆ptiālisnū̆ptiālisnū̆ptiāle
genitivenū̆ptiālisnū̆ptiālisnū̆ptiālis
dativenū̆ptiālīnū̆ptiālīnū̆ptiālī
accusativenū̆ptiālemnū̆ptiālemnū̆ptiāle
ablativenū̆ptiālīnū̆ptiālīnū̆ptiālī
vocativenū̆ptiālisnū̆ptiālisnū̆ptiāle
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativenū̆ptiālēsnū̆ptiālēsnū̆ptiālia
genitivenū̆ptiāliumnū̆ptiāliumnū̆ptiālium
dativenū̆ptiālibusnū̆ptiālibusnū̆ptiālibus
accusativenū̆ptiālīs
nū̆ptiālēs
nū̆ptiālīs
nū̆ptiālēs
nū̆ptiālia
ablativenū̆ptiālibusnū̆ptiālibusnū̆ptiālibus
vocativenū̆ptiālēsnū̆ptiālēsnū̆ptiālia

nuptĭālis, e, adj. nuptiae,
I. of or belonging to a marriage, wedding-, nuptial: ludi, Plaut. Cas. 5, 1, 2: cena, id. Curc. 5, 2, 61; Suet. Calig. 25: dona, Cic. Clu. 9, 28: faces, id. ib. 6, 15; Hor. C. 3, 11, 33: carmina, Cat. 61, 12 al.—Hence, adv.: nuptĭā-lĭter, as at a wedding: Venus nuptialiter laeta, Mart. Cap. 6, § 705.

Origins

From nū̆ptiae (“marriage, wedding, nuptials”) + -ālis. Ultimately from nūbō (“to marry, to take as husband”).

Descendants
  • Catalannupcial
  • Englishnuptial
  • Englishnuptials
  • Frenchnuptial
  • Italiannuziale
  • Portuguesenupcial
  • Romaniannupțial
  • Romaniannunțial
  • Spanishnupcial
  • Galiciannupcial

Quick answers

What does nū̆ptiālis mean in Latin?
nū̆ptiālis, a adjective, means “nuptial, marital (of or pertaining to marriage, wedding)”.
How do you pronounce nū̆ptiālis?
In classical Latin, [nuːp.tiˈaː.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [nup.t͡siˈaː.lis].