LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinesecond declension

nummus

nummus m (genitive nummī)
Classical[ˈnʊm.mʊs]Ecclesiastical[ˈnum.mus]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. masculinea coin, piece of money

Latīnē defined in Latin in our graded readers

pecūnia ūna: parvum metallum fōrmā orbis, quō emimus.
nummus -ī m — in Mille Verba, Tempus et Numerī

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Pecunia · Nummus · Moneta

Pecunia (from παχύνω) is money, as a collective expression; nummus (νόμιμος) a piece of money, in reference to its value and currency; moneta, a coin in reference to its coinage and appearance. (vi. 240.)

Declension

declension
formsingularplural
nominativenummusnummī
nūmī
genitivenummī
nūmī
nummōrum
nummum, nūmōrum, nūmum
dativenummō
nūmō
nummīs
nūmīs
accusativenummum
nūmum
nummōs
nūmōs
ablativenummō
nūmō
nummīs
nūmīs
vocativenumme
nūme
nummī
nūmī

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

nummi adulterini
bad money; base coin.
nummus iactatur (Off. 3. 20. 80)
the bank-rate varies.
in suis nummis versari (Verr. 4. 6. 11)
to have no debts.

nummus (thus written in the better MSS., others nūmus), i (
I. gen. plur. usu. nummūm, but nummorum, Plaut. Trin. 1, 2, 115; Cic. Verr. 2, 3, 49, § 117; Hor. S. 2, 3, 149, etc.), m. from root νέμω; cf. numerus, a piece of money, a coin, money.
I. In gen.: adulterini, counterfeit money, Cic. Off. 3, 23, 91: adulterati, Paul. Sent. 5, 25, 1: aurei, Cic. Phil. 12, 8, 20: plumbei, Plaut. Most. 4, 2, 11: argenteus, Vulg. 1 Reg. 2, 36: putat suos nummos vos comedisse, Cic. Att. 6, 1, 25: habere in nummis, in ready money, id. Off. 8, 10, 1; Cic. Verr. 2, 3, 86, § 199; cf.: (hominem) non modo in aere alieno nullo, sed in suis nummis multis esse et semper fuisse, id. ib. 2, 4, 6, § 11; jactabatur enim temporibus illis nummus sic, ut nemo posset scire, quid haberet, the value of money fluctuated, id. Off. 3, 20, 80: asper, i. e. not worn smooth by use, Pers. 3, 69; cf. Sen. Ep. 19, 10: crescit amor nummi, Juv 14, 139.—
II. In partic.
A. A Roman silver coin, called also nummus sestertius, and simply sestertius (v. sestertius), a sesterce: eccos trīs nummos habes, Plaut. Men. 1, 4, 1: cogit Scandilium quinque illa milia nummum dare atque annumerare Apronio, Cic. Verr. 2, 3, 60, § 140; cf. id. ib. 2, 3, 61, § 140: binis milibus nummum, Plin. 17, 1, 1, § 8; cf. for the gen. nummūm, Cic. Or. 46, 156, and v. Ritschl, prol. p. 89; gen. nummorum, Hor. Ep. 2, 2, 5; Suet. Aug. 46 fin.; id. Dom. 4 fin.; Plin. 8, 43, 68, § 167—With sestertius, Liv. 8, 11: percipere mille nongentos quinquaginta sestertios nummos, Col. 3, 3, 9: sestertiis sescentis nummis, id. 3, 3, 9, § 13.—
2. Transf., like our farthing, cent, to denote a very small sum, a trifle, low price, etc.: assident, subducunt, ad nummum convenit, to a farthing, to a cent, Cic. Att. 5, 21, 12: ecquis est ex tanto populo, qui bona C. Rabirii nummo sestertio sibi addici velit? at a farthing's value, id. Rab. Post. 17, 45; id. Fin. 2, 17, 55: quae maxima inter vos habentur, divitiae, gratia, potentia, sestertio nummo aestimanda sunt, Sen. Ep. 95, 59: damnatus ... et sestertio nummo veniit, Liv. Epit. 55; Plaut. Most. 1, 2, 34.—
B. As a Greek coin, two drachmae (only in Plaut.): illi sunt drachumis miseri; me nemo potest Minoris quisquam nummo, ut surgam, subigere, Plaut. Ps. 3, 2, 19: Me. Quibus hic pretiis porci veneunt sacres sinceri? Cy. Nummo, id. Men. 2, 2, 16; id. Ep. 1, 1, 52; id. Aul. 3, 2, 34.

Origins

Borrowed from Doric Greek νοῦμμος (noûmmos), a cognate of Attic Greek νόμος (nómos). Compare with numerus, from the same root.

In the Academy Smith's classical dictionaries

Quick answers

What does nummus mean in Latin?
nummus, a noun, means “a coin, piece of money”.
What is the genitive of nummus?
The genitive singular is nummī. nummus is masculine, second declension.
How do you pronounce nummus?
In classical Latin, [ˈnʊm.mʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈnum.mus].