noun · masculinethird declension
nūgō
nūgō m (genitive nūgōnis)
Classical[ˈnuː.ɡoː]Ecclesiastical[ˈnuː.ɡo]
Meaning
- trifler
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | nūgō | nūgōnēs |
| genitive | nūgōnis | nūgōnum |
| dative | nūgōnī | nūgōnibus |
| accusative | nūgōnem | nūgōnēs |
| ablative | nūgōne | nūgōnibus |
| vocative | nūgō | nūgōnēs |
nūgo, ōnis, m. nugae,
I. a buffoon, trifler, worthless fellow (Appuleian):
nugo et corruptor, App. M. 5, p. 172, 2: nugonem castigare, id. ib.Origins
From nūgae + -ō. An Apuleian word.