noun · neutersecond declension
nūbilārium
nūbilārium n (genitive nūbilāriī or nūbilārī)
Classical[nuː.bɪˈɫaː.ri.ũː]Ecclesiastical[nu.biˈlaː.ri.um]
Meaning
- a shed or barn, in which corn was kept from the rain
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | nūbilārium | nūbilāria |
| genitive | nūbilāriī nūbilārī | nūbilāriōrum |
| dative | nūbilāriō | nūbilāriīs |
| accusative | nūbilārium | nūbilāria |
| ablative | nūbilāriō | nūbilāriīs |
| vocative | nūbilārium | nūbilāria |
nūbĭlārĭum, ĭi (collat. form † nūbĭ-lāre, is, Inscr. Orell. 4369), n. nubes,
I. a shed or barn, in which corn was kept from the rain:
aedificium facere oportet, sub quod tectum totam fundi subicere possis messem, quod vocant quidam nubilarium, Varr. R. R. 1, 13, 5; Col. 1, 6, 24; 2, 20, 3; Pall. 1, 36, 2.Origins
- Proto-Indo-European*(s)newdʰ-der.?
- Latinnūbilārium
Proto-Indo-European *dʰeh₁-der. Proto-Italic *-iðos Latin -idus Latin nūbilusnom. Latin nūbila Latin -ārium Latin nūbilārium From nūbila (“mist, rain-clouds”) + -ārium.
Descendants
- Portuguesenubilário