noun · femininethird declension
novitās
novitās f (genitive novitātis)
Classical[ˈnɔ.wɪ.taːs]Ecclesiastical[ˈnɔː.vi.tas]
Meaning
- newness, novelty
- rareness, strangeness
- newness of rank
- reformation
Latīnē defined in Latin in our graded readers
novelty
novitās -ātis (f) — in De Bello Gallico III
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | novitās | novitātēs |
| genitive | novitātis | novitātum |
| dative | novitātī | novitātibus |
| accusative | novitātem | novitātēs |
| ablative | novitāte | novitātibus |
| vocative | novitās | novitātēs |
nŏvĭtas, ātis, f. novus,
I. a being new, newness, novelty.
I. In gen.:
rei novitas, Cic. Div. 2, 28, 60: gratiam novitati similem parant, Quint. 1, 6, 39: novitatis gratiā, id. 9, 3, 58: plus novitatis, id. 8, 3, 74: (figura) ipsā novitate ac varietate magis delectat, id. 9, 2. 66.—In plur., new acquaintances, friendships: novitates, si spem afferunt, non sunt illae quidem repudiandae, vetustas tamen loco suo conservanda, Cic. Lael. 19, 68.—Poet.: anni, i. e. the spring, Ov. F. 1, 160.—Adverb.: AD NOVITATEM, anew, newly, Inscr. Orell. 3278.— II. In partic.
A. Rareness, strangeness, unusualness:
sceleris atque periculi novitas, Sall. C. 4, 4: perturbatis nostris novitate pugnae, Caes. B. G. 4, 34: rerum, Ov. M. 2, 31: adjuta est novitas numine nostra dei, this novel attempt, id. P. 4, 13, 24; so in plur., Inscr. Grut. 337.—B. The condition of a homo novus, newness of rank:
novitas mea, Cic. Fam. 1, 7, 8: contemnunt novitatem meam, ego illorum ignaviam, Sall. J. 85, 14 (shortly before: comparate hunc cum illorum superbiā me hominem novum): quibus novitas familiae haud obstitit, Vell. 2, 127, 1.—Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
novitās ātis, f
novus, newness, novelty : rei novitas: regni, V.: grata, H.: dulcis, O.: anni, i. e. the spring , O.—Plur: novitates, new acquaintances. —Rareness, strangeness, unusualness : sceleris atque periculi, S.: pugnae, Cs.: decretorum: Adiuta est novitas numine nostra dei, novel attempt , O.: in novitate fama antecedit, rumor anticipates an unexpected event , Cs.— Newness of rank, low origin : mea, C., S.: novitati invidere, i. e. an upstart .
Origins
By surface analysis, novus (“new; recent; unusual”) + -tās. Perhaps as old as Proto-Indo-European *néwoteh₂ts.
Descendants
- Catalannovetat
- Englishnovity
- Italiannovità
- Occitannovetat
- Portuguesenovidade
- Romaniannoutate
- Sardiniannobidade
- Sardiniannovedade
- Spanishnovedad
- Aromaniannãutati
In English words that came into English from novitās
- novitynovitās