noun · neutersecond declension
novilūnium
novilūnium n (genitive novilūniī or novilūnī)
Classical[nɔ.wɪˈɫuː.ni.ũː]Ecclesiastical[no.viˈluː.ni.um]
Meaning
- Late Latinnew moon
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | novilūnium | novilūnia |
| genitive | novilūniī novilūnī | novilūniōrum |
| dative | novilūniō | novilūniīs |
| accusative | novilūnium | novilūnia |
| ablative | novilūniō | novilūniīs |
| vocative | novilūnium | novilūnia |
nŏvĭlūnĭum, ii, n. novus-luna,
I. the new moon (late Lat. for nova luna; cf.
interlunium), Vulg. 3 Esdr. 5, 57; 9, 37 al.Origins
Derived from novus (“new”) + lūna (“the Moon”) + -ium (abstract noun-forming suffix).
Descendants
- Catalannoviluni
- Italiannovilunio
- Portuguesenovilúnio
- Spanishnovilunio
- Siciliannuviluniu