nounthird declension
nōmen gentīlicium
nōmen gentīlicium n (genitive nōminis gentīliciī)
Classical[ˈnoː.mɛn ɡɛn.tiːˈlɪ.ki.ũː]Ecclesiastical[ˈnɔː.men d͡ʒen.tiˈliː.t͡ʃi.um]
Meaning
- name belonging to a particular gens, gentile name, also borrowed directly as nomen gentilicium
At vero nec praenominis nominisque gentilitii, quae ad Augustum usque perdurauerat, laudata singularitas obseruata diutius legitur: namque post eius tempora multos duo nomina gentilicia habuisse inuenies.
1737, Gottfried Sellius, Ad locum M. Terentii Varronis de Re rust. lib. ii. c. i. n. vii. de nominibus Romanorum brutisonis, page 13:
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | nōmen gentīlicium | nōmina gentīlicia |
| genitive | nōminis gentīliciī | nōminum gentīliciōrum |
| dative | nōminī gentīliciō | nōminibus gentīliciīs |
| accusative | nōmen gentīlicium | nōmina gentīlicia |
| ablative | nōmine gentīliciō | nōminibus gentīliciīs |
| vocative | nōmen gentīlicium | nōmina gentīlicia |
Origins
Descendants
- Englishnomen gentilicium