LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
nounthird declension

nōmen gentīlicium

nōmen gentīlicium n (genitive nōminis gentīliciī)
Classical[ˈnoː.mɛn ɡɛn.tiːˈlɪ.ki.ũː]Ecclesiastical[ˈnɔː.men d͡ʒen.tiˈliː.t͡ʃi.um]

Meaning

  1. name belonging to a particular gens, gentile name, also borrowed directly as nomen gentilicium
    At vero nec praenominis nominisque gentilitii, quae ad Augustum usque perdurauerat, laudata singularitas obseruata diutius legitur: namque post eius tempora multos duo nomina gentilicia habuisse inuenies.1737, Gottfried Sellius, Ad locum M. Terentii Varronis de Re rust. lib. ii. c. i. n. vii. de nominibus Romanorum brutisonis, page 13:

Declension

declension
formsingularplural
nominativenōmen gentīliciumnōmina gentīlicia
genitivenōminis gentīliciīnōminum gentīliciōrum
dativenōminī gentīliciōnōminibus gentīliciīs
accusativenōmen gentīliciumnōmina gentīlicia
ablativenōmine gentīliciōnōminibus gentīliciīs
vocativenōmen gentīliciumnōmina gentīlicia

Origins

Descendants
  • Englishnomen gentilicium

Quick answers

What does nōmen gentīlicium mean in Latin?
nōmen gentīlicium, a noun, means “name belonging to a particular gens, gentile name, also borrowed directly as nomen gentilicium”.
What is the genitive of nōmen gentīlicium?
The genitive singular is nōminis gentīliciī. nōmen gentīlicium is third declension.
How do you pronounce nōmen gentīlicium?
In classical Latin, [ˈnoː.mɛn ɡɛn.tiːˈlɪ.ki.ũː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈnɔː.men d͡ʒen.tiˈliː.t͡ʃi.um].