LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

nocuus

nocuus (feminine nocua, neuter nocuum)
Classical[ˈnɔ.ku.ʊs]Ecclesiastical[ˈnɔː.ku.us]

Meaning

  1. adjectiveharmful, noxious, pernicious

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Culpa · Noxia · Noxius · Nocens · Sons

1. Culpa (κολάψαι) denotes guilt as the state of one who has to answer for an injury, peccatum, delictum, maleficium, scelus, flagitium, or nefas; hence a responsibility, and, consequently, a rational being is supposed, in opp. to casus, Cic. Att. xi. 9. Vell. P. ii. 118, or to necessitas, Suet. Cl. 15; whereas noxia, as the state of one who has caused an injury, and can therefore be applied to any that is capable of producing an effect, in opp. to innocentia. Liv. iii. 42, 2. Illa modo in ducibus culpa, quod ut odio essent civibus fecerant; alia omnis penes milites noxia erat. Cic. Marc. 13. Etsi aliqua culpa tenemur erroris humani, a scelere certe liberati sumus; and Ovid, Trist. iv. 1, 23. Et culpam in facto, non scelus esse meo, coll. 4, 37; hence culpa is used as a general expression for every kind of fault, and especially for a fault of the lighter sort, as delictum. 2. Culpa and noxia suppose an injurious action; but vitium (from αὐάτη, ἄτη) merely an action or quality deserving censure, and also an undeserved natural defect. 3. Nocens, innocens, denote guilt, or absence of guilt, in a specified case, with regard to a single action; but noxius, innoxius, together with the poetical words nocuus, innocuus, relate to the nature and character in general. Plaut. Capt. iii. 5, 7. Decet innocentem servum atque innoxium confidentem esse; that is, a servant who knows himself guiltless of some particular action, and who, in general, does nothing wrong. 4. Noxius denotes a guilty person only physically, as the author and cause of an injury, like βλαβερός; but sons (ὀνοτός) morally and juridically, as one condemned, or worthy of condemnation, like θῶος. (ii. 152.)

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativenocuusnocuanocuum
genitivenocuīnocuaenocuī
dativenocuōnocuaenocuō
accusativenocuumnocuamnocuum
ablativenocuōnocuānocuō
vocativenocuenocuanocuum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativenocuīnocuaenocua
genitivenocuōrumnocuārumnocuōrum
dativenocuīsnocuīsnocuīs
accusativenocuōsnocuāsnocua
ablativenocuīsnocuīsnocuīs
vocativenocuīnocuaenocua

nŏcŭus, a, um, adj. noceo,
I. hurtful, injurious, noxious (very rare), Ov. Hal. 128; Serib. Comp. 114.

Origins

  1. Proto-Indo-European*neḱ-
  2. Proto-Indo-European*noḱéyeti
  3. Proto-Italic*nokeō
  4. Latinnocuus

Proto-Indo-European *-wós Proto-Italic *-wos Latin -uus Latin nocuus From noceō (“to harm, damage”) + -uus (adjective-forming suffix).

Descendants
  • Englishnocuous
  • Italiannocuo
  • Portuguesenocivo

In English words that came into English from nocuus

  • innocuousinnocuus
  • nocuousnocuus
  • innocuityinnocuus

Quick answers

What does nocuus mean in Latin?
nocuus, a adjective, means “harmful, noxious, pernicious”.
How do you pronounce nocuus?
In classical Latin, [ˈnɔ.ku.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈnɔː.ku.us].
Where does nocuus come from?
Proto-Indo-European *neḱ- → Proto-Indo-European *noḱéyeti → Proto-Italic *nokeō → Latin nocuus.
Which English words come from nocuus?
English words that go back to Latin nocuus include nocuous, innocuous and innocuity.