LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

innocuus

innocuus (feminine innocua, neuter innocuum)
Classical[ɪnˈnɔ.ku.ʊs]Ecclesiastical[inˈnɔː.ku.us]

Meaning

  1. adjectiveharmless, innocuous
  2. adjectiveblameless, innocent, guiltless
    innocuī veniant.Let [those people who are] guiltless come [forth]. (The ancient Roman festival Caristia united family members and encouraged reconciliation of their differences. Ovid, however, here writing satirically, uses the present active subjunctive verb veniant to invite only guilt-free relatives to gather. In the following verses, the poet tells the troublemakers to stay home! And Ovid's sly intent can be playfully translated with other meanings for innocuus listed here.)8 CE, Ovidius, Fasti 2.623
  3. adjectiveunharmed, unhurt, uninjured

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Culpa · Noxia · Noxius · Nocens · Sons

1. Culpa (κολάψαι) denotes guilt as the state of one who has to answer for an injury, peccatum, delictum, maleficium, scelus, flagitium, or nefas; hence a responsibility, and, consequently, a rational being is supposed, in opp. to casus, Cic. Att. xi. 9. Vell. P. ii. 118, or to necessitas, Suet. Cl. 15; whereas noxia, as the state of one who has caused an injury, and can therefore be applied to any that is capable of producing an effect, in opp. to innocentia. Liv. iii. 42, 2. Illa modo in ducibus culpa, quod ut odio essent civibus fecerant; alia omnis penes milites noxia erat. Cic. Marc. 13. Etsi aliqua culpa tenemur erroris humani, a scelere certe liberati sumus; and Ovid, Trist. iv. 1, 23. Et culpam in facto, non scelus esse meo, coll. 4, 37; hence culpa is used as a general expression for every kind of fault, and especially for a fault of the lighter sort, as delictum. 2. Culpa and noxia suppose an injurious action; but vitium (from αὐάτη, ἄτη) merely an action or quality deserving censure, and also an undeserved natural defect. 3. Nocens, innocens, denote guilt, or absence of guilt, in a specified case, with regard to a single action; but noxius, innoxius, together with the poetical words nocuus, innocuus, relate to the nature and character in general. Plaut. Capt. iii. 5, 7. Decet innocentem servum atque innoxium confidentem esse; that is, a servant who knows himself guiltless of some particular action, and who, in general, does nothing wrong. 4. Noxius denotes a guilty person only physically, as the author and cause of an injury, like βλαβερός; but sons (ὀνοτός) morally and juridically, as one condemned, or worthy of condemnation, like θῶος. (ii. 152.)

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeinnocuusinnocuainnocuum
genitiveinnocuīinnocuaeinnocuī
dativeinnocuōinnocuaeinnocuō
accusativeinnocuuminnocuaminnocuum
ablativeinnocuōinnocuāinnocuō
vocativeinnocueinnocuainnocuum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeinnocuīinnocuaeinnocua
genitiveinnocuōruminnocuāruminnocuōrum
dativeinnocuīsinnocuīsinnocuīs
accusativeinnocuōsinnocuāsinnocua
ablativeinnocuīsinnocuīsinnocuīs
vocativeinnocuīinnocuaeinnocua

in-nŏcŭus, a, um, adj.,
I. harmless, innocuous (poet. and in post-Aug. prose).
I. Lit.
A. Act.: luporum genus innocuum homini, Plin. 8, 34, 52, § 123: imber leguminibus, id. 18, 17, 44, § 152: iter, Ov. F. 4, 800: litus, safe, Verg. A. 7, 230.—
B. Pass., unharmed, uninjured: sedere carinae omnes innocuae, Verg. A. 10, 302: fida per innocuas errent incendia turres, Claud. Cons. Mall. Theod. 330. —
II. Transf., inoffensive, innocent: viximus innocuae, Ov. M. 9, 373: agere causas innocuas, to defend the innocent, id. Tr. 2, 273: innocuum perforat ense latus, id. ib. 3, 9, 26. — Hence, adv.: innŏcŭē.
1. Harmlessly: sagittas tanta arte direxit, ut omnes per intervalla digitorum innocue evaderent, Suet. Dom. 19. —
2. Innocently: vivere, Ov. A. A. 1, 640.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latininnocuus

Latin nocuus Latin innocuus From in- (“not”) + nocuus (“harmful”).

Descendants
  • Catalaninnocu
  • Englishinnocuous
  • Italianinnocuo
  • Portugueseinócuo
  • Spanishinocuo
  • Albanian*nokë
  • Irisheannachfrom Old Irish ennac
  • Scottish Gaeliceannachfrom Old Irish ennac

In English words that came into English from innocuus

  • innocuousinnocuus
  • innocuityinnocuus

Quick answers

What does innocuus mean in Latin?
innocuus, a adjective, means “harmless, innocuous; blameless, innocent, guiltless; unharmed, unhurt, uninjured”.
How do you pronounce innocuus?
In classical Latin, [ɪnˈnɔ.ku.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [inˈnɔː.ku.us].
Where does innocuus come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin innocuus.