LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

noctuābundus

noctuābundus (feminine noctuābunda, neuter noctuābundum)
Classical[nɔk.tu.aːˈbʊn.dʊs]Ecclesiastical[nok.tu.aˈbun.dus]

Meaning

  1. adjectiveperforming or traveling at night

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativenoctuābundusnoctuābundanoctuābundum
genitivenoctuābundīnoctuābundaenoctuābundī
dativenoctuābundōnoctuābundaenoctuābundō
accusativenoctuābundumnoctuābundamnoctuābundum
ablativenoctuābundōnoctuābundānoctuābundō
vocativenoctuābundenoctuābundanoctuābundum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativenoctuābundīnoctuābundaenoctuābunda
genitivenoctuābundōrumnoctuābundārumnoctuābundōrum
dativenoctuābundīsnoctuābundīsnoctuābundīs
accusativenoctuābundōsnoctuābundāsnoctuābunda
ablativenoctuābundīsnoctuābundīsnoctuābundīs
vocativenoctuābundīnoctuābundaenoctuābunda

noctŭābundus, a, um, adj. noctu,
I. having travelled all night (cf. noctivagus): noctuabundus ad me venit cum epistulā tuā tabellarius, Cic. Att. 12, 1, 2.

Origins

From *noctuor + -bundus, from noctū (“by night”).

Quick answers

What does noctuābundus mean in Latin?
noctuābundus, a adjective, means “performing or traveling at night”.
How do you pronounce noctuābundus?
In classical Latin, [nɔk.tu.aːˈbʊn.dʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [nok.tu.aˈbun.dus].