LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

nocīvus

nocīvus (feminine nocīva, neuter nocīvum)
Classical[nɔˈkiː.wʊs]Ecclesiastical[noˈt͡ʃiː.vus]

Meaning

  1. adjectivehurtful, injurious, noxious

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativenocīvusnocīvanocīvum
genitivenocīvīnocīvaenocīvī
dativenocīvōnocīvaenocīvō
accusativenocīvumnocīvamnocīvum
ablativenocīvōnocīvānocīvō
vocativenocīvenocīvanocīvum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativenocīvīnocīvaenocīva
genitivenocīvōrumnocīvārumnocīvōrum
dativenocīvīsnocīvīsnocīvīs
accusativenocīvōsnocīvāsnocīva
ablativenocīvīsnocīvīsnocīvīs
vocativenocīvīnocīvaenocīva

Lewis & Short A Latin Dictionary, 1879

nŏcīvus, a, um, adj. noceo,
I. hurtful, injurious, noxious (not ante-Aug., and very rare), Phaedr. 1, 28, 3: pecori nociva, Plin. 20, 2, 6, § 12; Vulg. 1 Tim. 6, 9.

Origins

  1. Proto-Indo-European*neḱ-
  2. Proto-Indo-European*noḱéyeti
  3. Proto-Italic*nokeō
  4. Latinnocīvus

Latin īvus Latin nocīvus From noceō (“to harm, injure”) + īvus.

Descendants
  • Catalannociu
  • Englishnocive
  • Frenchnocif
  • Romaniannocivfrom French nocif
  • Italiannocivo
  • Portuguesenocivo
  • Spanishnocivo