noun · femininethird declension
nihilitās
nihilitās f (genitive nihilitātis)
Classical[niˈ(ɦ)ɪ.lɪ.taːs]Ecclesiastical[niˈkiː.li.tas]
Meaning
- Medieval Latinnothingness, nonexistence
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | nihilitās | nihilitātēs |
| genitive | nihilitātis | nihilitātum |
| dative | nihilitātī | nihilitātibus |
| accusative | nihilitātem | nihilitātēs |
| ablative | nihilitāte | nihilitātibus |
| vocative | nihilitās | nihilitātēs |
Origins
Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin nihilitās From nihil (“nothing”) + -tās.
Descendants
- Englishnihility
- Spanishnihilidad
In English words that came into English from nihilitās
- nihilitynihilitās