LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

nefāstus

nefāstus (feminine nefāsta, neuter nefāstum)
Classical[nɛˈfaːs.tʊs]Ecclesiastical[neˈfas.tus]

Meaning

  1. adjectiveon which judgment could not be pronounced or assemblies of the people be held
  2. adjectivefigurativelycontrary to the sacred rites or to religion; irreligious, impious; wicked, profane, abandoned; unlucky, inauspicious; hurtful
    Ille et nefasto te posuit die..."Whoever planted you that cursed day..." (Horace, Ode II.13)
    Quid intactum nefasti liquimus?"What have we, in our impiety, left inviolate?" (Horace, Ode I.35)

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativenefāstusnefāstanefāstum
genitivenefāstīnefāstaenefāstī
dativenefāstōnefāstaenefāstō
accusativenefāstumnefāstamnefāstum
ablativenefāstōnefāstānefāstō
vocativenefāstenefāstanefāstum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativenefāstīnefāstaenefāsta
genitivenefāstōrumnefāstārumnefāstōrum
dativenefāstīsnefāstīsnefāstīs
accusativenefāstōsnefāstāsnefāsta
ablativenefāstīsnefāstīsnefāstīs
vocativenefāstīnefāstaenefāsta

nĕfastus, a, um, adj. nefas.
I. Lit. (opp. to fastus): dies nefasti, days on which judgment could not be pronounced or assemblies of the people be held: fastis diebus jura fari licebat, nefastis quaedam non licebat fari, Paul. ex Fest. p. 93 Müll.: nefasti dies notantur N littera, quod iis nefas est praetori, apud quem lege agitur, fari tria verba: do, dico, addico, Paul. ex Fest. p. 165 Müll.; v. 1. fastus: ille (Numa) nefastos dies fastosque fecit, quia aliquando nihil cum populo agi, utile futurum erat, Liv. 1, 19, 7; Varr. L. L. 6, 4, 30; Ov. F. 1, 47; Gai. Inst. 4, 29.—
II. Transf.
A. For nefas, contrary to the sacred rites or to religion; irreligious, impious: QVAE AVGVR INIVSTA, NEFASTA, DEFIXERIT, Fragm. XII. Tab. ap. Cic. Leg. 2, 8 fin.: prolibare dis nefastum habetur, etc., Plin. 14, 19, 23, § 119.—
2. In gen., wicked, profane, abandoned: homines ad hanc rem idonei; nam istorum nullus nefastust, Plaut. Poen. 3, 2, 7.—Esp., subst.: nĕfastum, i, n. (sc. crimen), a wicked deed, abomination, profanity (poet. and in post - Aug. prose): quid intactum nefasti Liquimus? profane, criminal, Hor. C. 1, 35, 35; Plin. 4, 11, 18, § 47.—
B. Unlucky, inauspicious = funestus, ater (not anteAug.): ille et nefasto te posuit die, etc., Hor. C. 2, 13, 1: cum diem natalem ejus (Agrippinae) inter nefastos referendum suasisset, Suet. Tib. 53; Tac. A. 14, 12 init.: ne qua terra sit nefasta victoriae suae, Liv. 6, 28, 8: Acheron, Stat. Th. 4, 456: loca, id. ib. 1, 273: religiosi dies dicuntur tristi omine infames ... quos multitudo imperitorum prave et perperam nefastos appellat, Gell. 4, 9, 5.—
C. Hurtful, injurious: innocentiorem tamen esse marem (fruticem); eaque causa est ne inter nefastos frutex damnetur, Plin. 20, 11, 44, § 114.

Origins

From nefās. Compare with nefārius, nefandus, infandus.

Descendants
  • Englishnefast
  • Frenchnéfaste
  • Romaniannefastfrom French néfaste
  • Italiannefasto
  • Portuguesenefasto
  • Spanishnefasto
  • Dutchnefastfrom French néfaste

Quick answers

What does nefāstus mean in Latin?
nefāstus, a adjective, means “on which judgment could not be pronounced or assemblies of the people be held; contrary to the sacred rites or to religion; irreligious, impious”.
How do you pronounce nefāstus?
In classical Latin, [nɛˈfaːs.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [neˈfas.tus].