LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

nāvigō

nāvigō (present infinitive nāvigāre, perfect active nāvigāvī, supine nāvigātum)
Classical[ˈnaː.wɪ.ɡoː]Ecclesiastical[ˈnaː.vi.ɡo]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. to sail, navigate, seafare, embark
    Nāviget! Haec summa est; hic nostrī nūntius estō.[Jupiter sends Mercury to tell Aeneas to leave Carthage:] “Let him set sail! This is the sum [of it]; let this be our message.” (nostri: the “majestic plural” or “royal we”)29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 4.237

Latīnē defined in Latin in our graded readers

nāve per aquam eō; nautae per tōtum mare nāvigant.
nāvigō -āre — in Mille Verba, Mare et Nāvēs

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.nāvigōnāvigābamnāvigābōnāvigāvīnāvigāveramnāvigāverō
nāvigārō
2nd sg.nāvigāsnāvigābāsnāvigābisnāvigāvistī
nāvigāstī		nāvigāverās
nāvigārās		nāvigāveris
3rd sg.nāvigatnāvigābatnāvigābitnāvigāvitnāvigāverat
nāvigārat		nāvigāverit
nāvigārit
1st pl.nāvigāmusnāvigābāmusnāvigābimusnāvigāvimusnāvigāverāmusnāvigāverimus
nāvigārimus
2nd pl.nāvigātisnāvigābātisnāvigābitisnāvigāvistis
nāvigāstis		nāvigāverātis
nāvigārātis		nāvigāveritis
nāvigāritis
3rd pl.nāvigantnāvigābantnāvigābuntnāvigāvērunt
nāvigāvēre, nāvigārunt		nāvigāverant
nāvigārant		nāvigāverint
nāvigārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.nāvigemnāvigāremnāvigāverim
nāvigārim		nāvigāvissem
nāvigāssem
2nd sg.nāvigēsnāvigārēsnāvigāverīsnāvigāvissēs
nāvigāssēs
3rd sg.nāvigetnāvigāretnāvigāverit
nāvigārit		nāvigāvisset
nāvigāsset
1st pl.nāvigēmusnāvigārēmusnāvigāverīmus
nāvigārīmus		nāvigāvissēmus
nāvigāssēmus
2nd pl.nāvigētisnāvigārētisnāvigāverītis
nāvigārītis		nāvigāvissētis
nāvigāssētis
3rd pl.nāvigentnāvigārentnāvigāverint
nāvigārint		nāvigāvissent
nāvigāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.nāvigornāvigābarnāvigābor
2nd sg.nāvigāris
nāvigāre		nāvigābāris
nāvigābāre		nāvigāberis
nāvigābere
3rd sg.nāvigāturnāvigābāturnāvigābitur
1st pl.nāvigāmurnāvigābāmurnāvigābimur
2nd pl.nāvigāminīnāvigābāminīnāvigābiminī
3rd pl.nāviganturnāvigābanturnāvigābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.nāvigernāvigārer
2nd sg.nāvigēris
nāvigēre		nāvigārēris
nāvigārēre
3rd sg.nāvigēturnāvigārētur
1st pl.nāvigēmurnāvigārēmur
2nd pl.nāvigēminīnāvigārēminī
3rd pl.nāvigenturnāvigārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.nāvigānāvigāre
pres. 2nd pl.nāvigātenāvigāminī
fut. 2nd sg.nāvigātōnāvigātor
fut. 3rd sg.nāvigātōnāvigātor
fut. 2nd pl.nāvigātōte—
fut. 3rd pl.nāvigantōnāvigantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivenāvigārenāvigārī
perfect infinitivenāvigāvisse
nāvigāsse		nāvigātum esse
future infinitivenāvigātūrum essenāvigātum īrī
present participlenāvigāns
nāvigante, nāvigantem, nāvigantēs, nāvigantī, nāvigantia, nāvigantibus, nāvigantis, nāvigantīs, nāvigantium		—
perfect participle—nāvigātus
nāvigāta, nāvigātā, nāvigātae, nāvigātam, nāvigātārum, nāvigātās, nāvigātī, nāvigātōrum, nāvigātōs
future participlenāvigātūrus
nāvigātūra, nāvigātūrā, nāvigātūrae, nāvigātūram, nāvigātūrārum, nāvigātūrās, nāvigātūre, nāvigātūrī, nāvigātūrīs, nāvigātūrō, nāvigātūrōrum, nāvigātūrōs, nāvigātūrum		nāvigandus
gerundnāvigandī, nāvigandō, nāvigandumsupinenāvigātum, nāvigātū

nāvĭgo, āvi, ātum, 1, v. a. and n. navisago,
I. to sail, set sail.
I. Lit.
A. Neutr.: cum per anni tempus navigare poteris, ad nos veni, Cic. Fam. 16, 7: ex Asiā in Macedoniam, id. Fl. 14, 32: Syracusas, id. N. D. 3, 34, 83: in alto, id. Inv. 2, 51, 153: plenissimis velis, id. Dom. 10, 24: nactus idoneam tempestatem ad navigandum, Caes. B. G. 4, 23: e portu, to set sail, Quint. 4, 2, 42: quo tempore ceteri praetores consueverunt navigare, to go by sea, Cic. Verr. 2, 5, 31, § 80: neve naviges, nisi explorate, id. Fam. 16, 8, 1.—Of ships: utrum ista classis navigārit, Cic. Fl. 14, 32: decrevimus, ut classis in Italiam navigaret, id. ib. 13, 30; Ov. A. A. 2, 10.—Of goods or freight: interest utrum ipsae merces periculo creditoris navigent, go, are transported by ship, Dig. 22, 2, 1.—Prov.: navigare in portu, i. e. to be in safety, Ter. And. 3, 1, 22.—
B. Act., to sail over, navigate: cum Xerxes maria ambulavisset, terramque navigāsset, Cic. Fin. 2, 34, 112: Tyrrhenum aequor, Verg. A. 1, 67: aequor Ionium, Ov. M. 15, 50: Oceanum septentrionalem, Suet. Claud. 1: quae homines arant, navigant, aedificant, virtuti omnia parent, all their achievements in navigation, etc., Sall. C. 2, 7.—
(b). Pass.: totus hodie navigatur occidens: septentrionalis vero Oceanus magnā ex parte navigatus est, Plin. 2, 67, 67, § 167; 36, 15, 24, § 104; Tac. G. 34; cf. Quint. 1, 4, 28. —
(g). Impers.: iis enim ventis istim navigatur, Cic. Fam. 16, 7: si valebis, cum recte navigari poterit, tum naviges, id. ib. 16, 12, 6; Plin. 6, 26, 30, § 126.—
II. Transf.
A. To sail, remove, proceed: quam celeriter belli impetus navigavit, Cic. Imp. Pomp. 12, 34: in Africam navigabat bellum, Flor. 2, 2, 17; 2, 8, 1.—
B. To swim, Ov. H. 19, 47. —
C. To flow: in ipso rapidum mare navigat ore, Manil. 5, 583.

Origins

  1. Proto-Indo-European*(s)neh₂-
  2. Proto-Indo-European*néh₂us
  3. Proto-Italic[Term?]
  4. Latinnāvigō

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ōder. Latin -igō Latin nāvigō From nāvis (“ship”) + -igō.

Gallo-Romance
  • Catalannavegar
  • Occitannavegar
  • Occitannavigar
  • Frenchnagerfrom Old French nagier
  • Franco-Provençalnagiér
  • Champenoisnaigerfrom Old French nagier
  • Franc-Comtoisnaidgiefrom Old French nagier
  • Walloonnedjîfrom Old French nagier
Insular Romance
  • Sardiniannavigare
  • Sardiniannaigare
  • Sardiniannavigai
Elsewhere
  • Englishnavigatefrom Middle English navigate
  • Frenchnaviguerfrom Middle French naviguer
  • Germannavigieren
  • Vulgar Latin*nāvizāre
  • Dutchnavigeren
  • Normannaviguirfrom Middle French naviguer
  • Normannavidgi
  • Norwegiannavigere
  • Swedishnavigera
Italo-Dalmatian
  • Italiannavigare
  • Romaniannavigafrom Italian navigare
  • Galluresenavigàfrom Corsican navigà
  • Galluresenaicàfrom Corsican navigà
  • Friuliannavigâfrom Italian navigare
  • Sassaresenabiggà
  • Sassaresenavigà
  • Sassaresenaiggà
  • Siciliannavigari
  • Venetannavegar
Ibero-Romance
  • Portuguesenavegarfrom Old Galician-Portuguese navegar
  • Spanishnavegarfrom Old Spanish navegar
  • Asturiannavegar
  • Leonesenavegare
  • Mirandesenabegar
  • Galiciannavegarfrom Old Galician-Portuguese navegar
Gallo-Italic
  • Liguriannavegâ
  • Lombardnavigà
  • Piedmontesenavé

Quick answers

What does nāvigō mean in Latin?
nāvigō, a verb, means “to sail, navigate, seafare, embark”.
What are the principal parts of nāvigō?
nāvigō, nāvigāre, nāvigāvī, nāvigātum (first conjugation).
How do you pronounce nāvigō?
In classical Latin, [ˈnaː.wɪ.ɡoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈnaː.vi.ɡo].
Where does nāvigō come from?
Proto-Indo-European *(s)neh₂- → Proto-Indo-European *néh₂us → Proto-Italic [Term?] → Latin nāvigō.