LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinefirst declension

nauta

nauta m or f (genitive nautae)
Classical[ˈnau̯.ta]Ecclesiastical[ˈnaːu̯.ta]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. femininemasculinesailor, seaman, mariner

Latīnē defined in Latin in our graded readers

quī in nāve labōrat et per mare nāvigat.
nauta -ae m — in Mille Verba, Mare et Nāvēs
a sailor
nauta — in Seneca, ch. XVIII

Declension

declension
formsingularplural
nominativenautanautae
genitivenautaenautārum
dativenautaenautīs
accusativenautamnautās
ablativenautānautīs
vocativenautanautae

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

nautae, remiges
sailors, rowers.

nauta (ante-class., poet., and late Lat. nāvĭta), ae, m. for navita, from navis,
I. a sailor, seaman, mariner: ego nautas eum non putabam habiturum, Cic. Att. 9, 3, 2; id. Fam. 16, 9, 4; nautas gubernatoresque comparari jubet, Caes. B. G. 3, 9: pavidus nauta, Hor. C. 1, 1, 14: nautae = mercatores, id. S. 1, 1, 29: permixtus nautis et furibus et fugitivis, Juv. 8, 174.—Uncontracted form navita (mostly poet.): nulla est voluptas navitis major, Plaut. Men. 2, 1, 1; Cato ap. Paul. ex Fest. p. 169 Müll.: timidi navitae, Cic. poët. Tusc. 2, 10, 23: navita de ventis, de tauris narrat arator, Prop. 2, 1, 43: navita tum stellis numeros et nomina fecit, Verg. G. 1, 137: omnis navita ponto Umida vela legit, id. ib. 1, 372 sq.: navitas precum ejus (Arionis) commiseritum esse, Gell. 16, 19, 11; cf. Charon. Ap. M. 6, 20, p. 181; so, navita turpis aquae, Tib. 1, 10, 36: navita Porthmeus, Petr. poet. 121, 117.

Origins

  1. Proto-Indo-European*(s)neh₂-
  2. Proto-Indo-European*néh₂us
  3. Ancient Greek ναῦς(naûs)
  4. Latinnauta

Proto-Indo-European *-tósder. Ancient Greek -της (-tēs) Ancient Greek ναύτης (naútēs)bor. Latin nauta Borrowed from Ancient Greek ναύτης (naútēs, “sailor”). By surface analysis, Ancient Greek ναῦς (naûs) + -ta. Doublet of nāvita.

Descendants
  • Catalannauta
  • English-naut
  • Italiannauta
  • Spanishnauta
  • Latin*nautō

Quick answers

What does nauta mean in Latin?
nauta, a noun, means “sailor, seaman, mariner”.
What is the genitive of nauta?
The genitive singular is nautae. nauta is masculine, first declension.
How do you pronounce nauta?
In classical Latin, [ˈnau̯.ta]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈnaːu̯.ta].
Where does nauta come from?
Proto-Indo-European *(s)neh₂- → Proto-Indo-European *néh₂us → Ancient Greek ναῦς (naûs) → Latin nauta.