LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinesecond declension

nātus1

nātus m (genitive nātī, feminine nāta)
Classical[ˈnaː.tʊs]Ecclesiastical[ˈnaː.tus]
№ 211 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary

Meaning

  1. son
  2. in pluralchildren

Latīnē defined in Latin in our graded readers

fīlius; nātī = līberī.
nātus -ī m — in Mille Verba, ch. Vīta et Mors

Declension

declension
formsingularplural
nominativenātusnātī
genitivenātīnātōrum
nātuum
dativenātō
nātuī
nātīs
nātibus
accusativenātumnātōs
ablativenātō
nātū
nātīs
nātibus
vocativenātenātī

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

grandis natu
aged.
maior (natu)
the elder
summo loco natus
of high rank.
infimo loco natus
from the lowest classes.
post homines natos
within the memory of man.
quot annos natus es?
how old are you?
patre, (e) matre natus
son of such and such a father, mother.
tredecim annos natus sum
I am thirteen years old.
9 more phrases
pro re (nata), pro tempore
according to circumstances.
humili, obscuro loco natus
of humble, obscure origin.
equestri loco natus or ortus
a knight by birth.
Romae natus, (a) Roma oriundus
a native of Rome.
natum, factum esse ad dicendum
to be a born orator.
humilibus (obscuris) parentibus natus
of humble, obscure origin.
ita (ea lege, ea condicione) nati sumus
this is our natural tendency, our destiny; nature compels us.
natum, factum esse ad aliquid (faciendum)
to be born for a thing, endowed by nature for it.
nobili, honesto, illustri loco or genere natus
of illustrious family.

nātus, a, um, Part. and
I. P. a., born. —Subst.: nātus, i, m., a son; v. nascor fin.

Origins

Perfect active participle of nāscor (“to be born”). From older gnātus, from Proto-Italic *gnātos, from Proto-Indo-European *ǵn̥h₁tós (“produced, given birth”), from *ǵenh₁- (“to produce, give birth, beget”). The form genitus (used as the perfect passive participle of gignō) is a later creation, and forms a doublet.

Descendants
  • Italiannato
  • Romaniannat
noun · masculinefourth declension
nātus2
nātus m (genitive nātūs)
Classical[ˈnaː.tʊs]Ecclesiastical[ˈnaː.tus]
№ 211 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary

Meaning

  1. birth; age; years
    From Adelphoe (The Brothers) by Terence (Terentius).If our means fail, that least concerns me, as I am the eldest (of most age).
    est igitur adulescentis maiores natu vereriand therefore it is a young man’s [duty] to respect his elders44 BCE, Cicero, De officiis I.122
  2. growth; growing

Declension

declension
formsingularplural
nominativenātusnātūs
nātī
genitivenātūs
nātī
nātuum
nātōrum
dativenātuī
nātō
nātibus
nātīs
accusativenātumnātūs
nātōs
ablativenātū
nātō
nātibus
nātīs
vocativenātus
nāte
nātūs
nātī

nātus, ūs (used only in
I. abl. sing.), m. nascor, lit. birth; hence, *
I. Of plants, a growing, growth: cupressus natu morosa, slow of growth, Plin. 16, 33, 60, § 139.—
II. With esp. reference to age, birth, age, years (the class. signif. of the word): non admodum grandis natu, not very old, Cic. Sen. 4, 10: tantus natu, so old, Plaut. Bacch. 1, 2, 16: grandior natu, id. Aul. 2, 1, 37: P. Scaptius de plebe magno natu, an old man, Liv. 3, 71, 3: homo magno natu, id. 10, 38, 6: magno natu principes, id. 21, 34, 2: dicitur matrem Pausaniae vixisse eamque jam magno natu, Nep. Paus. 5, 3; id. Dat. 7, 1; id. Tim. 3, 1: qui fuit major natu, quam Plautus, older, Cic. Tusc. 1, 1, 3: cum ille Q. Scaevolam sibi minorem natu generum praetulisset, id. Brut. 26, 101: est tibi frater pari nobilitate, natu major, Tac. H. 1, 15: audivi ex majoribus natu hoc idem fuisse in P. Scipione Nasicā, Cic. Off. 1, 30, 109: ex iis (filiis) duo natu majores, Vell. 1, 10, 3: minorem natu, quam ipse erat, fratrem, Sen. ad Polyb. 15, 5: frater major natu, Liv. 3, 13, 2: id meā minime refert qui sum natu maximus, Ter. Ad. 5, 4, 27: praeter Philippum maximum natu ex filiis, Liv. 45, 6, 9: qui maximus natu esset ex liberis ejus. Nep. Ages. 1, 3: ita enim maximus ex iis in concilio respondit, the oldest, Liv. 21, 19 med.: filius non maximus natu, Tac. G. 32: ex his omnibus natu minimus, Q. Saturius est, the youngest, Cic. Clu. 38, 107: maximo natu filius, for maximus natu, his eldest son, Nep. Dat. 7, 1.

Origins

From nāscor (“to be born”) + -tus.

Quick answers

What does nātus mean in Latin?
nātus, a noun, means “son; children”.
What is the genitive of nātus?
The genitive singular is nātī. nātus is masculine, second declension.
How do you pronounce nātus?
In classical Latin, [ˈnaː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈnaː.tus].