noun · masculinefirst declension
nāsīca1
nāsīca m or f (genitive nāsīcae)
Meaning
- a man or woman with a large or pointed nose
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | nāsīca | nāsīcae |
| genitive | nāsīcae | nāsīcārum |
| dative | nāsīcae | nāsīcīs |
| accusative | nāsīcam | nāsīcās |
| ablative | nāsīcā | nāsīcīs |
| vocative | nāsīca | nāsīcae |
nāsīca, ae,
I. comm. adj. [nasus], who has a large or pointed nose, Arn. 6, 196; 3, 108.
Origins
From nāsus (“nose”) + -īca (“-ic”). Piecewise doublet of *nārīca.
Gallo-Romance
- Occitannasico
- Occitannasic
- Gasconnazicofrom Occitan nasico
Italo-Romance
- Italiannaseca
- Neapolitannasca
- Neapolitannasche
- Siciliannasca
- Siciliannaschi