LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

nārrātiō

nārrātiō f (genitive nārrātiōnis)
Classical[naːrˈraː.ti.oː]Ecclesiastical[narˈrat.t͡si.o]

Meaning

  1. narration, narrative, story

Declension

declension
formsingularplural
nominativenārrātiō
nārrātiuncula
nārrātiōnēs
nārrātiunculae
genitivenārrātiōnis
nārrātiunculae
nārrātiōnum
nārrātiunculārum
dativenārrātiōnī
nārrātiunculae
nārrātiōnibus
nārrātiunculīs
accusativenārrātiōnem
nārrātiunculam
nārrātiōnēs
nārrātiunculās
ablativenārrātiōne
nārrātiunculā
nārrātiōnibus
nārrātiunculīs
vocativenārrātiō
nārrātiuncula
nārrātiōnēs
nārrātiunculae

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

narratio, fabula
a narrative, tale, story.
narratiuncula, fabella (Fin. 5. 15)
an anecdote.

narrātĭo, ōnis, f. id.,
I. a relating, narrating, a narration, narrative.
I. In gen.: narrationes credibiles, nec historico, sed prope cotidiano sermone explicatae dilucide, Cic. Or. 26, 124: rem narrare ita ut verisimilis narratio sit, id. de Or. 2, 19, 80: si exponenda est narratio, id. Or. 62, 210; Phaedr. 4, 5, 2.—
II. In partic., in rhet.: narratio est rerum gestarum, aut ut gesta rum, expositio: narrationum genera sunt tria, etc., Cic. Inv. 1, 19, 27; id. de Or. 2, 19, 80; id. Part. Or. 9, 31; Auct. Her. 1, 8, 12; Quint. 4, 2, 1 sq.; Mart. Cap. 5, § 550.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin nārrātiō From nārrō (“narrate”) + -tiō.

Descendants
  • Catalannarració
  • Frenchnarration
  • Italiannarrazione
  • Portuguesenarração
  • Romaniannarațiune
  • Romaniannarație
  • Spanishnarración
  • Galiciannarración
  • Siciliannarrazziuni

Quick answers

What does nārrātiō mean in Latin?
nārrātiō, a noun, means “narration, narrative, story”.
What is the genitive of nārrātiō?
The genitive singular is nārrātiōnis. nārrātiō is feminine, third declension.
How do you pronounce nārrātiō?
In classical Latin, [naːrˈraː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [narˈrat.t͡si.o].