LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

nārrābilis

nārrābilis (neuter nārrābile)
Classical[naːrˈraː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[narˈraː.bi.lis]

Meaning

  1. two terminationnarratable
  2. Late Latintwo terminationskilled at narrating
  3. Late Latintwo terminationverbose

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativenārrābilisnārrābilisnārrābile
genitivenārrābilisnārrābilisnārrābilis
dativenārrābilīnārrābilīnārrābilī
accusativenārrābilemnārrābilemnārrābile
ablativenārrābilīnārrābilīnārrābilī
vocativenārrābilisnārrābilisnārrābile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativenārrābilēsnārrābilēsnārrābilia
genitivenārrābiliumnārrābiliumnārrābilium
dativenārrābilibusnārrābilibusnārrābilibus
accusativenārrābilīs
nārrābilēs
nārrābilīs
nārrābilēs
nārrābilia
ablativenārrābilibusnārrābilibusnārrābilibus
vocativenārrābilēsnārrābilēsnārrābilia

narrābĭlis, e, adj. narro,
I. that can be narrated, Ov. P. 2, 2, 61.

Origins

Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin nārrābilis From nārrō (“to tell, relate, recount”) + -bilis.

Quick answers

What does nārrābilis mean in Latin?
nārrābilis, a adjective, means “narratable; skilled at narrating; verbose”.
How do you pronounce nārrābilis?
In classical Latin, [naːrˈraː.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [narˈraː.bi.lis].