LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

mūtātiō

mūtātiō f (genitive mūtātiōnis)
Classical[muːˈtaː.ti.oː]Ecclesiastical[muˈtat.t͡si.o]

Meaning

  1. change, alteration
  2. interchange, exchange

Declension

declension
formsingularplural
nominativemūtātiōmūtātiōnēs
genitivemūtātiōnismūtātiōnum
dativemūtātiōnīmūtātiōnibus
accusativemūtātiōnemmūtātiōnēs
ablativemūtātiōnemūtātiōnibus
vocativemūtātiōmūtātiōnēs

mūtātĭo, ōnis, f. 1. muto.
I. A changing, altering, a change, alteration, mutation (freq. and class.; cf. vicissitudo): consilii mutatio optimus est portus paenitenti, Cic. Phil. 12, 2, 7: mutationem facere, to change, id. Off. 1, 33, 120: rerum, a change in the affairs of state, a revolution, id. Att. 8, 3, 4; cf. id. Rep. 1, 41, 64: sed hujus regiae prima et certissima est illa mutatio (immediately before, commutationes rerum publicarum), id. ib. 1, 42, 65: rei mutatione amittitur ususfructus, si, etc., Paul. Sent. 3, 6, 31.—
II. An exchanging, exchange.
A. In gen.: vestis, Ter. Eun. 4, 4, 4: officiorum, interchange, mutual exercise, Cic. Off. 1, 7, 22; cf. ementium, traffic by exchange, Tac. Agr. 28.—
B. In partic., in posting, a changing or change of horses, Amm. 21, 9, 4; cf. Cod. Th. 8, 5, 53.—
C. Rhet. term, = ύπαλλαγή, interchange of expressions, Quint. 9, 3, 92.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tio Latin mūtātiō From mūtō + -tio.

Descendants
  • Catalanmutació
  • Englishmutation
  • Frenchmutation
  • Italianmutazione
  • Occitanmutacion
  • Portuguesemutação
  • Romanianmutație
  • Spanishmutación
  • Asturianmutación
  • Dutchmutatie

Quick answers

What does mūtātiō mean in Latin?
mūtātiō, a noun, means “change, alteration; interchange, exchange”.
What is the genitive of mūtātiō?
The genitive singular is mūtātiōnis. mūtātiō is feminine, third declension.
How do you pronounce mūtātiō?
In classical Latin, [muːˈtaː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [muˈtat.t͡si.o].