adjectivethird-declension two-termination adjective
mūtābilis
mūtābilis (neuter mūtābile)
Classical[muːˈtaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[muˈtaː.bi.lis]
Meaning
- two terminationmutable, changeable, inconstant
Et dividuntur quoque vocales, in mutabiles & immutabilies, more Graecorum. Mutabiles sunt tres. a mutatur in ä vel ä vel e, o mutatur in ö vel ö, u mutatur in ü. And the vowels are also divided, into changeable & unchangeable vowels, in the custom of the Greeks. Changeables are three. a is changed into ä (or ä) or e, o is changed into ö (or ö), u is changed into ü.
Albertus Oelingerus, Underricht der Hoch-Teutschen Spraach: Grammatica seu institutio verae Germanicae linguae, in qua Etymologia, Syntaxis & reliquae partes omnes suo ordine breviter tractantur. 1574, p. 2 (books.google)
Latīnē defined in Latin in our graded readers
quī mūtārī soletmūtābilis -e — in Aeneis, ch. 12
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | mūtābilis | mūtābilis | mūtābile |
| genitive | mūtābilis | mūtābilis | mūtābilis |
| dative | mūtābilī | mūtābilī | mūtābilī |
| accusative | mūtābilem | mūtābilem | mūtābile |
| ablative | mūtābilī | mūtābilī | mūtābilī |
| vocative | mūtābilis | mūtābilis | mūtābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | mūtābilēs | mūtābilēs | mūtābilia |
| genitive | mūtābilium | mūtābilium | mūtābilium |
| dative | mūtābilibus | mūtābilibus | mūtābilibus |
| accusative | mūtābilīs mūtābilēs | mūtābilīs mūtābilēs | mūtābilia |
| ablative | mūtābilibus | mūtābilibus | mūtābilibus |
| vocative | mūtābilēs | mūtābilēs | mūtābilia |
mūtābĭlis, e, adj. muto,
I. changeable, mutable (class.):
omne corpus mutabile est, Cic. N. D. 3, 12, 30: sidera quae vaga et mutabili erratione (al. ratione) labuntur, id. Univ. 10: forma civitatis, id. Rep. 2, 23, 43: varium et mutabile semper Femina, an inconstant thing, Verg. A. 4, 569: animus vulgi, Liv. 2, 7.—Comp.: quid inconstantius, aut mutabilius? Val. Max. 6, 19, 14.—Sup.: mutabilissimae deorum voluntates, Porcius Latro decl. in Catil. 16.—Hence, adv.: mū-tābĭlĭter, changeably (ante-class.): mutabiliter avet, Varr. ap. Non. 139, 26.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
mūtābilis e, adj.
muto, changeable, mutable : corpus: forma civitatis: varium et mutabile semper Femina, an inconstant thing , V.: animus volgi, L.: voltu, H.: pectus, i. e. open to persuasion , O.
Origins
Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin mūtābilis From mūtō (“to change, alter”) + -bilis.
Descendants
- Catalanmudable
- Englishmutable
- Frenchmutable
- Italianmutabile
- Portuguesemutável
- Romanianmutabil
- Spanishmudable
- Spanishmutable
- Galicianmutable