noun · masculinethird declension
murmurātor
murmurātor m (genitive murmurātōris)
Meaning
- murmurer
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | murmurātor | murmurātōrēs |
| genitive | murmurātōris | murmurātōrum |
| dative | murmurātōrī | murmurātōribus |
| accusative | murmurātōrem | murmurātōrēs |
| ablative | murmurātōre | murmurātōribus |
| vocative | murmurātor | murmurātōrēs |
murmŭrātor, ōris, m. murmuro,
I. a murmurer (post-class.): summussi murmuratores, Paul. ex Fest. p. 299 Müll.:
adversus Deum murmuratores, Aug. Retract. 2, 20; Vulg. Judae, 16.Origins
From murmurō + -tor.