noun · femininethird declension
murmurātiō
murmurātiō f (genitive murmurātiōnis)
Meaning
- murmuring, grumbling
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | murmurātiō | murmurātiōnēs |
| genitive | murmurātiōnis | murmurātiōnum |
| dative | murmurātiōnī | murmurātiōnibus |
| accusative | murmurātiōnem | murmurātiōnēs |
| ablative | murmurātiōne | murmurātiōnibus |
| vocative | murmurātiō | murmurātiōnēs |
murmŭrātĭo, ōnis, f. id.,
I. a murmuring, crying (post-Aug.):
aquilarum, Plin. 10, 3, 3, § 6: deum sine murmuratione comitari, without murmuring, Sen. Ep. 107, 9; id. Ben. 5, 15, 2: servi mei, id. de Ira, 3, 24, 2.Origins
Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin murmurō Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin murmurātiō From murmurō (“murmur”) + -tiō.
Descendants
- Spanishmurmuración