LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

murmurātiō

murmurātiō f (genitive murmurātiōnis)

Meaning

  1. murmuring, grumbling

Declension

declension
formsingularplural
nominativemurmurātiōmurmurātiōnēs
genitivemurmurātiōnismurmurātiōnum
dativemurmurātiōnīmurmurātiōnibus
accusativemurmurātiōnemmurmurātiōnēs
ablativemurmurātiōnemurmurātiōnibus
vocativemurmurātiōmurmurātiōnēs

murmŭrātĭo, ōnis, f. id.,
I. a murmuring, crying (post-Aug.): aquilarum, Plin. 10, 3, 3, § 6: deum sine murmuratione comitari, without murmuring, Sen. Ep. 107, 9; id. Ben. 5, 15, 2: servi mei, id. de Ira, 3, 24, 2.

Origins

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin murmurō Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin murmurātiō From murmurō (“murmur”) + -tiō.

Descendants
  • Spanishmurmuración

Quick answers

What does murmurātiō mean in Latin?
murmurātiō, a noun, means “murmuring, grumbling”.
What is the genitive of murmurātiō?
The genitive singular is murmurātiōnis. murmurātiō is feminine, third declension.