LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

mūnis

mūnis (neuter mūne)
Classical[ˈmuː.nɪs]Ecclesiastical[ˈmuː.nis]

Meaning

  1. two terminationready to be of service or to oblige, obliging

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativemūnismūnismūne
genitivemūnismūnismūnis
dativemūnīmūnīmūnī
accusativemūnemmūnemmūne
ablativemūnīmūnīmūnī
vocativemūnismūnismūne
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativemūnēsmūnēsmūnia
genitivemūniummūniummūnium
dativemūnibusmūnibusmūnibus
accusativemūnīs
mūnēs
mūnīs
mūnēs
mūnia
ablativemūnibusmūnibusmūnibus
vocativemūnēsmūnēsmūnia

mūnis, e, adj. cf. munus,
I. ready to be of service or to oblige, obliging (ante-class.): dico ejus pro meritis gratum me et munem fore, Plaut. Merc. prol. 105: munifici munesque viri, Lucil. ap. Non. 23, 15; cf.: munem significare ... officiosum: unde e contrario immunis dicitur, qui nullo fungitur officio, Paul. ex Fest. p. 143 Müll.

Origins

According to De Vaan, possibly a back-formation from commūnis, though there is also evidence for the existence of *moinis at the Proto-Italic level. Cognate with immūnis, mūnia, commūnis, mūnus, Old English ġemǣne (“common”).

Quick answers

What does mūnis mean in Latin?
mūnis, a adjective, means “ready to be of service or to oblige, obliging”.
How do you pronounce mūnis?
In classical Latin, [ˈmuː.nɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈmuː.nis].