adjectivethird-declension one-termination adjective
mūnificēns
mūnificēns (genitive mūnificentis)
Classical[muːˈnɪ.fɪ.kẽːs]Ecclesiastical[muˈniː.fi.t͡ʃens]
Meaning
- one terminationbountiful, liberal, benevolent, generous, munificent
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | mūnificēns | mūnificēns | mūnificēns |
| genitive | mūnificentis | mūnificentis | mūnificentis |
| dative | mūnificentī | mūnificentī | mūnificentī |
| accusative | mūnificentem | mūnificentem | mūnificēns |
| ablative | mūnificentī mūnificente | mūnificentī mūnificente | mūnificentī mūnificente |
| vocative | mūnificēns | mūnificēns | mūnificēns |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | mūnificentēs | mūnificentēs | mūnificentia |
| genitive | mūnificentium | mūnificentium | mūnificentium |
| dative | mūnificentibus | mūnificentibus | mūnificentibus |
| accusative | mūnificentīs mūnificentēs | mūnificentīs mūnificentēs | mūnificentia |
| ablative | mūnificentibus | mūnificentibus | mūnificentibus |
| vocative | mūnificentēs | mūnificentēs | mūnificentia |
mūnĭfĭcens, ntis, adj., v. munificus.
Origins
From Latin mūnus (“gift”) + faciō (“to make”).
Descendants
- Englishmunificent
In English words that came into English from mūnificēns
- munificentmūnificentia
- munificencemunificentia