LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · neutervariously declined, third declension, second declension

mūnia

mūnia n pl (genitive mūnium or mūniōrum)
Classical[ˈmuː.ni.a]Ecclesiastical[ˈmuː.ni.a]

Meaning

  1. pluralplural onlyduties, functions

Declension

declension
formsingularplural
nominative—mūnia
genitive—mūnium
mūniōrum
dative—mūnibus
mūniīs
accusative—mūnia
ablative—mūnibus
mūniīs
vocative—mūnia

mūnĭa (archaic form moenia: moenia praeter aedificia significant etiam et munia, hoc est officia, Paul. ex Fest. p. 151 Müll.), ōrum (class. only in the form munia, nom. and acc.), n. Sanscr. root mū, bind; that to which one is bound; cf. Gr. ἀμύνω; also moenia, murus, munus, immunis, etc.,
I. duties, functions, esp. official or professional duties (class.; syn.: officia, munera): munia candidatorum, Cic. Mur. 35, 73: qui suis cervicibus tanta munia atque rem publicam sustinent, id. Sest. 66, 138: cuncti omnium ordinum extrema munia sequi, Sall. Fragm. ap. Non. 137, 12: belli pacisque munia facere, Liv. 1, 42: senatūs, magistratuum, legum in se trahere, Tac. A. 1, 2; cf.: munia consulatūs obire, id. ib. 2, 26: munia ducis implere, id. H. 1, 62: vitae servare munia, Hor. Ep. 2, 2, 131. —Post-class. forms, gen.: OB HAEC INSIGNIA GENERA MVNIORVM, Inscr. Spon. Miscell. Antiq. p. 36 (A. D. 394), but gen. muniūm, Tert. Cor. Mil. 11.—Dat. munibus, Claud. Laud. Stil. 3, 76: muniis, Amm. 31, 2, 20; Serv. Verg. A. 12, 559; Cod. Just. 8, 10, 8 al.

Origins

From Proto-Italic *moinis, from Proto-Indo-European *moy-nós, from *mey- (“to change, swap”). mūnus (“service”) is from the same source.

Quick answers

What does mūnia mean in Latin?
mūnia, a noun, means “duties, functions”.
What is the genitive of mūnia?
The genitive singular is mūnium. mūnia is neuter, variously declined, third declension, second declension.
How do you pronounce mūnia?
In classical Latin, [ˈmuː.ni.a]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈmuː.ni.a].