noun · femininefirst declension
munditia
munditia f (genitive munditiae)
Meaning
- femininecleanness, cleanliness
- feminineneatness, tidiness, elegance, fineness
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | munditia | munditiae |
| genitive | munditiae | munditiārum |
| dative | munditiae | munditiīs |
| accusative | munditiam | munditiās |
| ablative | munditiā | munditiīs |
| vocative | munditia | munditiae |
mundĭtĭa, ae, and mundĭtĭes, ēi, f. 1. mundus,
I. cleanness, cleanliness (class.; cf.: ornatus, cultus).
I. Lit.:
munditia illecebra animo est amantium, Plaut. Men. 2, 3, 4: munditias facere, to clean the house, Cato, R. R. 39, 2: munditias volo fieri; ecferte huc scopas, etc., Plaut. Stich. 2, 2, 22: alia jam munditiarum facies est, Front. Aq. 88.—B. Transf., in gen., cleanliness, neatness, elegance, fineness, niceness, in furniture, dress, etc.:
in munditiis aetatulam agere, Plaut. Ps. 1, 2, 40: munditiis munditiam antideo, id. Cas. 2, 3, 9: munditia non odiosa neque exquisita nimis, Cic. Off. 1, 36, 130: hominis, id. Fam. 10, 20, 2: cui flavam religas comam, Simplex munditiis, Hor. C. 1, 5, 5: munditiis capimur, Ov. A. A. 3, 133: urbanae, Sall. J. 63, 3: per cultum et munditias, Tac. A. 3, 30: multa munditia indutus et amictus, Gell. 2, 5, 2. —II. Trop., of speech, neatness, terseness, elegance, Cic. Or. 23, 79:
verborum, Gell. 1, 23, 1: venustas et mundities orationis, id. 10, 3, 4; Quint. 8, 3, 87.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
munditia ae, f
1 mundus, cleanliness, neatness, elegance, fineness : non odiosa neque exquisita nimis.—Usu. plur: munditias mulieribus convenire, S.: Simplex munditiis, H.: munditiis capimur, O.—Of speech, neatness, elegance .
Origins
Latin -ia Latin -itia Latin munditia From mundus + -itia.
Borrowings
- Catalanmundícia
- Portuguesemundícia
- Spanishmundicia
Italo-Romance
- Italianmondezza