LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

multiplicō

multiplicō (present infinitive multiplicāre, perfect active multiplicāvī, supine multiplicātum)
Classical[mʊɫˈtɪ.plɪ.koː]Ecclesiastical[mulˈtiː.pli.ko]

Meaning

  1. to increase, augment
  2. to multiply

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.multiplicōmultiplicābammultiplicābōmultiplicāvīmultiplicāverammultiplicāverō
multiplicārō
2nd sg.multiplicāsmultiplicābāsmultiplicābismultiplicāvistī
multiplicāstī
multiplicāverās
multiplicārās
multiplicāveris
3rd sg.multiplicatmultiplicābatmultiplicābitmultiplicāvitmultiplicāverat
multiplicārat
multiplicāverit
multiplicārit
1st pl.multiplicāmusmultiplicābāmusmultiplicābimusmultiplicāvimusmultiplicāverāmusmultiplicāverimus
multiplicārimus
2nd pl.multiplicātismultiplicābātismultiplicābitismultiplicāvistis
multiplicāstis
multiplicāverātis
multiplicārātis
multiplicāveritis
multiplicāritis
3rd pl.multiplicantmultiplicābantmultiplicābuntmultiplicāvērunt
multiplicāvēre, multiplicārunt
multiplicāverant
multiplicārant
multiplicāverint
multiplicārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.multiplicemmultiplicāremmultiplicāverim
multiplicārim
multiplicāvissem
multiplicāssem
2nd sg.multiplicēsmultiplicārēsmultiplicāverīsmultiplicāvissēs
multiplicāssēs
3rd sg.multiplicetmultiplicāretmultiplicāverit
multiplicārit
multiplicāvisset
multiplicāsset
1st pl.multiplicēmusmultiplicārēmusmultiplicāverīmus
multiplicārīmus
multiplicāvissēmus
multiplicāssēmus
2nd pl.multiplicētismultiplicārētismultiplicāverītis
multiplicārītis
multiplicāvissētis
multiplicāssētis
3rd pl.multiplicentmultiplicārentmultiplicāverint
multiplicārint
multiplicāvissent
multiplicāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.multiplicormultiplicābarmultiplicābor
2nd sg.multiplicāris
multiplicāre
multiplicābāris
multiplicābāre
multiplicāberis
multiplicābere
3rd sg.multiplicāturmultiplicābāturmultiplicābitur
1st pl.multiplicāmurmultiplicābāmurmultiplicābimur
2nd pl.multiplicāminīmultiplicābāminīmultiplicābiminī
3rd pl.multiplicanturmultiplicābanturmultiplicābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.multiplicermultiplicārer
2nd sg.multiplicēris
multiplicēre
multiplicārēris
multiplicārēre
3rd sg.multiplicēturmultiplicārētur
1st pl.multiplicēmurmultiplicārēmur
2nd pl.multiplicēminīmultiplicārēminī
3rd pl.multiplicenturmultiplicārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.multiplicāmultiplicāre
pres. 2nd pl.multiplicātemultiplicāminī
fut. 2nd sg.multiplicātōmultiplicātor
fut. 3rd sg.multiplicātōmultiplicātor
fut. 2nd pl.multiplicātōte—
fut. 3rd pl.multiplicantōmultiplicantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivemultiplicāremultiplicārī
perfect infinitivemultiplicāvisse
multiplicāsse
multiplicātum esse
future infinitivemultiplicātūrum essemultiplicātum īrī
present participlemultiplicāns
multiplicante, multiplicantem, multiplicantēs, multiplicantī, multiplicantia, multiplicantibus, multiplicantis, multiplicantīs, multiplicantium
—
perfect participle—multiplicātus
multiplicāta, multiplicātā, multiplicātae, multiplicātam, multiplicātārum, multiplicātās, multiplicātī, multiplicātōrum, multiplicātōs
future participlemultiplicātūrus
multiplicātūra, multiplicātūrā, multiplicātūrae, multiplicātūram, multiplicātūrārum, multiplicātūrās, multiplicātūre, multiplicātūrī, multiplicātūrīs, multiplicātūrō, multiplicātūrōrum, multiplicātūrōs, multiplicātūrum
multiplicandus
multiplicanda, multiplicandā, multiplicandae, multiplicandam, multiplicandārum, multiplicandās, multiplicande, multiplicandīs, multiplicandōrum, multiplicandōs
gerundmultiplicandī, multiplicandō, multiplicandumsupinemultiplicātum, multiplicātū

multĭplĭco, āvi, ātum, 1, v. a. multiplex,
I. to multiply, increase, augment.
I. In gen. (class.; syn.: augeo, amplifico, amplio): aes alienum. Caes. B. C. 3, 32: auxiliis multiplicatis. Planc. ap. Cic. Fam. 10, 8, 4: flumina collectis multiplicantur aquis, Ov. R. Am. 98: multiplicandis usuris, Nep. Att. 2, 5: voces, Plin. 36, 15, 23, § 99: regnum Eumenis, Liv. 37, 54: multiplicata gloria, Cic. Q. Fr. 1, 2, 5, § 16: domus multiplicata, enlarged, id. Off. 1, 39, 138: dona, Liv. 42, 61.—
II. In partic., in arithmetic, to multiply: multiplicantur in se duo latera, Col. 5, 2, 1: has duas summas in se multiplicato, id. 5, 2, 6: latitudinis pedes cum longitudinis pedibus sic multiplicabis, id. 5, 2, 3: ter tria, Aus. Idyll. 11, 2: annos quater, dies octies, Sol. 1, 29; 42.

Origins

Proto-Indo-European *mel-der. Proto-Indo-European *ml̥tós? Proto-Italic *moltos Latin multus Proto-Indo-European *pel- Proto-Indo-European *pleḱ-der. Latin plicō Latin multiplicō From multus (“much, many”) + plicō (“fold, double up”).

Descendants
  • Frenchmultiplierfrom Old French molteplier
  • Englishmultiplyfrom Old French molteplier
  • Catalanmultiplicar
  • Germanmultiplizieren
  • Italianmoltiplicare
  • Occitanmultiplicarfrom Old Occitan multiplicar
  • Portuguesemultiplicar
  • Romanianmultiplica
  • Spanishmultiplicarfrom Old Spanish multiplicar
  • Normanmonplierfrom Old French molteplier

Quick answers

What does multiplicō mean in Latin?
multiplicō, a verb, means “to increase, augment; to multiply”.
What are the principal parts of multiplicō?
multiplicō, multiplicāre, multiplicāvī, multiplicātum (first conjugation).
How do you pronounce multiplicō?
In classical Latin, [mʊɫˈtɪ.plɪ.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [mulˈtiː.pli.ko].