verbfirst conjugation
multiplicō
multiplicō (present infinitive multiplicāre, perfect active multiplicāvī, supine multiplicātum)
Classical[mʊɫˈtɪ.plɪ.koː]Ecclesiastical[mulˈtiː.pli.ko]
Meaning
- to increase, augment
- to multiply
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | multiplicō | multiplicābam | multiplicābō | multiplicāvī | multiplicāveram | multiplicāverō multiplicārō |
| 2nd sg. | multiplicās | multiplicābās | multiplicābis | multiplicāvistī multiplicāstī | multiplicāverās multiplicārās | multiplicāveris |
| 3rd sg. | multiplicat | multiplicābat | multiplicābit | multiplicāvit | multiplicāverat multiplicārat | multiplicāverit multiplicārit |
| 1st pl. | multiplicāmus | multiplicābāmus | multiplicābimus | multiplicāvimus | multiplicāverāmus | multiplicāverimus multiplicārimus |
| 2nd pl. | multiplicātis | multiplicābātis | multiplicābitis | multiplicāvistis multiplicāstis | multiplicāverātis multiplicārātis | multiplicāveritis multiplicāritis |
| 3rd pl. | multiplicant | multiplicābant | multiplicābunt | multiplicāvērunt multiplicāvēre, multiplicārunt | multiplicāverant multiplicārant | multiplicāverint multiplicārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | multiplicem | multiplicārem | multiplicāverim multiplicārim | multiplicāvissem multiplicāssem |
| 2nd sg. | multiplicēs | multiplicārēs | multiplicāverīs | multiplicāvissēs multiplicāssēs |
| 3rd sg. | multiplicet | multiplicāret | multiplicāverit multiplicārit | multiplicāvisset multiplicāsset |
| 1st pl. | multiplicēmus | multiplicārēmus | multiplicāverīmus multiplicārīmus | multiplicāvissēmus multiplicāssēmus |
| 2nd pl. | multiplicētis | multiplicārētis | multiplicāverītis multiplicārītis | multiplicāvissētis multiplicāssētis |
| 3rd pl. | multiplicent | multiplicārent | multiplicāverint multiplicārint | multiplicāvissent multiplicāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | multiplicor | multiplicābar | multiplicābor |
| 2nd sg. | multiplicāris multiplicāre | multiplicābāris multiplicābāre | multiplicāberis multiplicābere |
| 3rd sg. | multiplicātur | multiplicābātur | multiplicābitur |
| 1st pl. | multiplicāmur | multiplicābāmur | multiplicābimur |
| 2nd pl. | multiplicāminī | multiplicābāminī | multiplicābiminī |
| 3rd pl. | multiplicantur | multiplicābantur | multiplicābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | multiplicer | multiplicārer |
| 2nd sg. | multiplicēris multiplicēre | multiplicārēris multiplicārēre |
| 3rd sg. | multiplicētur | multiplicārētur |
| 1st pl. | multiplicēmur | multiplicārēmur |
| 2nd pl. | multiplicēminī | multiplicārēminī |
| 3rd pl. | multiplicentur | multiplicārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | multiplicā | multiplicāre |
| pres. 2nd pl. | multiplicāte | multiplicāminī |
| fut. 2nd sg. | multiplicātō | multiplicātor |
| fut. 3rd sg. | multiplicātō | multiplicātor |
| fut. 2nd pl. | multiplicātōte | — |
| fut. 3rd pl. | multiplicantō | multiplicantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | multiplicāre | multiplicārī |
| perfect infinitive | multiplicāvisse multiplicāsse | multiplicātum esse |
| future infinitive | multiplicātūrum esse | multiplicātum īrī |
| present participle | multiplicāns multiplicante, multiplicantem, multiplicantēs, multiplicantī, multiplicantia, multiplicantibus, multiplicantis, multiplicantīs, multiplicantium | — |
| perfect participle | — | multiplicātus multiplicāta, multiplicātā, multiplicātae, multiplicātam, multiplicātārum, multiplicātās, multiplicātī, multiplicātōrum, multiplicātōs |
| future participle | multiplicātūrus multiplicātūra, multiplicātūrā, multiplicātūrae, multiplicātūram, multiplicātūrārum, multiplicātūrās, multiplicātūre, multiplicātūrī, multiplicātūrīs, multiplicātūrō, multiplicātūrōrum, multiplicātūrōs, multiplicātūrum | multiplicandus multiplicanda, multiplicandā, multiplicandae, multiplicandam, multiplicandārum, multiplicandās, multiplicande, multiplicandīs, multiplicandōrum, multiplicandōs |
gerundmultiplicandī, multiplicandō, multiplicandumsupinemultiplicātum, multiplicātū
multĭplĭco, āvi, ātum, 1, v. a. multiplex,
I. to multiply, increase, augment.
I. In gen. (class.; syn.: augeo, amplifico, amplio): aes alienum. Caes. B. C. 3, 32: auxiliis multiplicatis. Planc. ap. Cic. Fam. 10, 8, 4:
flumina collectis multiplicantur aquis, Ov. R. Am. 98: multiplicandis usuris, Nep. Att. 2, 5: voces, Plin. 36, 15, 23, § 99: regnum Eumenis, Liv. 37, 54: multiplicata gloria, Cic. Q. Fr. 1, 2, 5, § 16: domus multiplicata, enlarged, id. Off. 1, 39, 138: dona, Liv. 42, 61.—II. In partic., in arithmetic, to multiply:
multiplicantur in se duo latera, Col. 5, 2, 1: has duas summas in se multiplicato, id. 5, 2, 6: latitudinis pedes cum longitudinis pedibus sic multiplicabis, id. 5, 2, 3: ter tria, Aus. Idyll. 11, 2: annos quater, dies octies, Sol. 1, 29; 42.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
multiplicō āvī, ātus, āre
multiplex, to multiply, increase, augment : aes alienum, Cs.: Flumina conlectis multiplicantur aquis, O.: multiplicandis usuris, N.: regnum Eumenis, L.: domus multiplicata, enlarged .
Origins
Proto-Indo-European *mel-der. Proto-Indo-European *ml̥tós? Proto-Italic *moltos Latin multus Proto-Indo-European *pel- Proto-Indo-European *pleḱ-der. Latin plicō Latin multiplicō From multus (“much, many”) + plicō (“fold, double up”).
Descendants
- Frenchmultiplierfrom Old French molteplier
- Englishmultiplyfrom Old French molteplier
- Catalanmultiplicar
- Germanmultiplizieren
- Italianmoltiplicare
- Occitanmultiplicarfrom Old Occitan multiplicar
- Portuguesemultiplicar
- Romanianmultiplica
- Spanishmultiplicarfrom Old Spanish multiplicar
- Normanmonplierfrom Old French molteplier