noun · femininethird declension
multiplicātiō
multiplicātiō f (genitive multiplicātiōnis)
Meaning
- multiplication
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | multiplicātiō | multiplicātiōnēs |
| genitive | multiplicātiōnis | multiplicātiōnum |
| dative | multiplicātiōnī | multiplicātiōnibus |
| accusative | multiplicātiōnem | multiplicātiōnēs |
| ablative | multiplicātiōne | multiplicātiōnibus |
| vocative | multiplicātiō | multiplicātiōnēs |
multĭplĭcātĭo, ōnis, f. id.,
I. a making manifold, increasing, multiplying (postAug.).
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin multiplicātiō From multiplicō + -tiō.
Descendants
- Catalanmultiplicació
- Frenchmultiplication
- Englishmultiplicationfrom French multiplication
- Italianmoltiplicazione
- Portuguesemultiplicação
- Romanianmultiplicație
- Spanishmultiplicación
- GermanMultiplikation
- Danishmultiplikation
- Esperantomultiplikado
In English words that came into English from multiplicātiō
- multiplicationmultiplicātiō