LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension one-termination adjective

multiplex

multiplex (genitive multiplicis, adverb multipliciter)
Classical[ˈmʊɫ.tɪ.pɫɛks]Ecclesiastical[ˈmul.ti.pleks]

Meaning

  1. one terminationhaving many folds
  2. one terminationmanifold, numerous
  3. one terminationcomplex
  4. one terminationmultiple
    Multiplex numerus est, qui habet in se minorem numerum bis, aut ter, aut quater, aut multipliciterA multiple number has a smaller number within itself twice, or thrice, or four times, or many times.Isidore of Seville, Etymologies 3.6.5

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativemultiplexmultiplexmultiplex
genitivemultiplicismultiplicismultiplicis
dativemultiplicīmultiplicīmultiplicī
accusativemultiplicemmultiplicemmultiplex
ablativemultiplicī
multiplice
multiplicī
multiplice
multiplicī
multiplice
vocativemultiplexmultiplexmultiplex
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativemultiplicēsmultiplicēsmultiplicia
genitivemultipliciummultipliciummultiplicium
dativemultiplicibusmultiplicibusmultiplicibus
accusativemultiplicīs
multiplicēs
multiplicīs
multiplicēs
multiplicia
ablativemultiplicibusmultiplicibusmultiplicibus
vocativemultiplicēsmultiplicēsmultiplicia

multĭ-plex, ĭcis, adj. multus-* plica (multīplex, Lucr. 2, 163; 4, 208; n. plur. multiplica, Gell. 19, 7, 16),
I. that has many folds (class.).
I. Lit.: alvus est multiplex et tortuosa, Cic. N. D. 2, 54, 136.—
II. Transf.
A. That has many windings or concealed places: vitis serpens multiplici lapsu et erratico, Cic. Sen. 15, 52: domus, the labyrinth, Ov. M. 8, 158.—
B. In implied comparisons, manifold, many times as great, far more: id efficiebat multiplex gaudium rei, Liv. 7, 8, 1: multiplex caedes utrimque facta traditur ab aliis, i. e. far greater than I state it, id. 22, 7, 3: praeda, id. 2, 64, 4.—
C. That has many parts, manifold, many, numerous, various: lorica, Verg. A. 5, 264: cortex, Plin. 16, 31, 55, § 126: fetus, Cic. N. D. 2, 51: folia, Plin. 18, 7, 10, § 58.—Extensive, large, wide, spacious: spatium loci, Lucr. 2, 163: domus, Sen. Hippol. 523: aerumna, Plaut. Ep. 4, 1, 3: potestates verborum, Auct. Her. 4, 54, 67: genus orationis, Cic. Brut. 31, 119: multiplices variique sermones, id. Or. 3: large multiplici constructae sunt dape mensae, of many courses or dishes, Cat. 64, 304: multiplex et tortuosum ingenium, i. e. inconstant, changeable. fickle, Cic. Lael. 18, 65: animus, id. ib. 25, 92: natura, id. Cael. 6, 14: vir multiplex in virtutibus, Vell. 2, 105, 2: ingenium, dexterous, sly, Cic. Att. 6, 2, 2.—Poet.: multiplex avis, rich in ancestors, Sil. 5, 543.—Hence, adv.: multĭplĭcĭter, in manifold or various ways (mostly post-Aug.): multipliciter fatigari, Sall. Or. 2 ad Caes.: locum intueri, Quint. 7, 4, 22: varie et multipliciter, id. 1, 6, 32: tam saepe ac tam multipliciter, Gell. 14, 1, 21.

Origins

Proto-Indo-European *mel-der. Proto-Indo-European *ml̥tós? Proto-Italic *moltos Latin multi- Proto-Indo-European *pel-der.? Latin -plex Latin multiplex From multi- + -plex.

Descendants
  • Catalanmúltiplex
  • Frenchmultiplex
  • Italianmultiplex
  • Portuguesemultíplex
  • Spanishmultíplice
  • Englishmultiplex
  • Galicianmultíplice
  • Galicianmúltiplex
  • Dutchmultiplex

In English words that came into English from multiplex

  • multiplexmultiplex

Quick answers

What does multiplex mean in Latin?
multiplex, a adjective, means “having many folds; manifold, numerous; complex”.
How do you pronounce multiplex?
In classical Latin, [ˈmʊɫ.tɪ.pɫɛks]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈmul.ti.pleks].