noun · femininethird declension
mōrōsitās1
mōrōsitās f (genitive mōrōsitātis)
Classical[moːˈroː.sɪ.taːs]Ecclesiastical[moˈrɔː.s̬i.tas]
Meaning
- peevishness, fretfulness, moroseness, gloom, ill-humor, moodiness, morosity
- niceness, pedantry, over-scrupulousness, too great nicety, captiousness, persnicketiness, over-refinement, purism
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | mōrōsitās | mōrōsitātēs |
| genitive | mōrōsitātis | mōrōsitātum |
| dative | mōrōsitātī | mōrōsitātibus |
| accusative | mōrōsitātem | mōrōsitātēs |
| ablative | mōrōsitāte | mōrōsitātibus |
| vocative | mōrōsitās | mōrōsitātēs |
mōrōsĭtas, ātis, f. morosus.
1. Peevishness, fretfulness, moroseness (rare but class.):
si in morositatem inutilem et odiosam incidamus, Cic. Off. 1, 25, 88: morositas et ea vitia, quae dixi, habent aliquid excusationis, id. Sen. 18, 65.—2. Niceness, pedantry:
affectatione et morositate nimiā obscurabat stilum, over-scrupulousness, too great nicety, Suet. Tib. 70.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
mōrōsitās ātis, f
morosus, peevishness, fretfulness, moroseness : odiosa.
Origins
Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin mōrōsitās From morōsus (“peevish”, “wayward”, “capricious”, “difficult [to please]”) + -tās (suffix forming nouns indicating states of being).
Descendants
- Frenchmorosité
- Englishmorosityfrom French morosité