adjectivethird-declension one-termination adjective
mordex1
mordex (genitive mordicis)
Classical[ˈmɔr.dɛks]Ecclesiastical[ˈmɔr.deks]
Meaning
- one terminationbiting, gnawing
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | mordex | mordex | mordex |
| genitive | mordicis | mordicis | mordicis |
| dative | mordicī | mordicī | mordicī |
| accusative | mordicem | mordicem | mordex |
| ablative | mordicī mordice | mordicī mordice | mordicī mordice |
| vocative | mordex | mordex | mordex |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | mordicēs | mordicēs | mordicia |
| genitive | mordicium | mordicium | mordicium |
| dative | mordicibus | mordicibus | mordicibus |
| accusative | mordicīs mordicēs | mordicīs mordicēs | mordicia |
| ablative | mordicibus | mordicibus | mordicibus |
| vocative | mordicēs | mordicēs | mordicia |
mordex, ĭcis, adj. mordeo,
I. biting, gnawing:
asini mordices, v. l., Plaut. Aul. 2, 3, 57 (better mordicus).—As subst.: Mor-dex, ĭcis, m., the biter, i. e. tooth, v. l. ap. App. M. 3, p. 140 (better mordicus, q. v.).Origins
Descendants
- TranslingualMordex