adjectivefirst/second-declension adjective
morātōrius
morātōrius (feminine morātōria, neuter morātōrium)
Classical[mɔ.raːˈtoː.ri.ʊs]Ecclesiastical[mo.raˈtɔː.ri.us]
Meaning
- adjectiveobsoletemoratory (delaying)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | morātōrius | morātōria | morātōrium |
| genitive | morātōriī | morātōriae | morātōriī |
| dative | morātōriō | morātōriae | morātōriō |
| accusative | morātōrium | morātōriam | morātōrium |
| ablative | morātōriō | morātōriā | morātōriō |
| vocative | morātōrie | morātōria | morātōrium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | morātōriī | morātōriae | morātōria |
| genitive | morātōriōrum | morātōriārum | morātōriōrum |
| dative | morātōriīs | morātōriīs | morātōriīs |
| accusative | morātōriōs | morātōriās | morātōria |
| ablative | morātōriīs | morātōriīs | morātōriīs |
| vocative | morātōriī | morātōriae | morātōria |
mŏrātōrĭus, a. um, adj. morator,
I. delaying, dilatory (post-class.):
cunctatio, Dig. 26, 7, 6: appellationes, Paul. Sent. 5, 35, 2: ambages, Cod. Just. 4, 31, 14.Origins
From moror + -tōrius.
In English words that came into English from morātōrius
- moratoriummorātōrium
- moratorymorātōrius