LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

morātōrius

morātōrius (feminine morātōria, neuter morātōrium)
Classical[mɔ.raːˈtoː.ri.ʊs]Ecclesiastical[mo.raˈtɔː.ri.us]

Meaning

  1. adjectiveobsoletemoratory (delaying)

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativemorātōriusmorātōriamorātōrium
genitivemorātōriīmorātōriaemorātōriī
dativemorātōriōmorātōriaemorātōriō
accusativemorātōriummorātōriammorātōrium
ablativemorātōriōmorātōriāmorātōriō
vocativemorātōriemorātōriamorātōrium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativemorātōriīmorātōriaemorātōria
genitivemorātōriōrummorātōriārummorātōriōrum
dativemorātōriīsmorātōriīsmorātōriīs
accusativemorātōriōsmorātōriāsmorātōria
ablativemorātōriīsmorātōriīsmorātōriīs
vocativemorātōriīmorātōriaemorātōria

mŏrātōrĭus, a. um, adj. morator,
I. delaying, dilatory (post-class.): cunctatio, Dig. 26, 7, 6: appellationes, Paul. Sent. 5, 35, 2: ambages, Cod. Just. 4, 31, 14.

Origins

From moror + -tōrius.

In English words that came into English from morātōrius

  • moratoriummorātōrium
  • moratorymorātōrius

Quick answers

What does morātōrius mean in Latin?
morātōrius, a adjective, means “moratory (delaying)”.
How do you pronounce morātōrius?
In classical Latin, [mɔ.raːˈtoː.ri.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [mo.raˈtɔː.ri.us].