LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation, deponent

modulor

modulor (present infinitive modulārī, perfect active modulātus sum)
Classical[ˈmɔ.dʊ.ɫɔr]Ecclesiastical[ˈmɔː.du.lor]

Meaning

  1. deponentto measure
  2. deponentto regulate
  3. deponentto beat time
  4. deponentto modulate
  5. deponentto sing, play a tune
  6. deponentto represent by dancing, play

Conjugation conjugation 1 deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.modulormodulābarmodulābor———
2nd sg.modulāris
modulāre
modulābāris
modulābāre
modulāberis
modulābere
———
3rd sg.modulāturmodulābāturmodulābitur———
1st pl.modulāmurmodulābāmurmodulābimur———
2nd pl.modulāminīmodulābāminīmodulābiminī———
3rd pl.modulanturmodulābanturmodulābuntur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.modulermodulārer——
2nd sg.modulēris
modulēre
modulārēris
modulārēre
——
3rd sg.modulēturmodulārētur——
1st pl.modulēmurmodulārēmur——
2nd pl.modulēminīmodulārēminī——
3rd pl.modulenturmodulārentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.modulāre—
pres. 2nd pl.modulāminī—
fut. 2nd sg.modulātor—
fut. 3rd sg.modulātor—
fut. 3rd pl.modulantor—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivemodulārī—
perfect infinitivemodulātum esse—
future infinitivemodulātūrum esse—
present participlemodulāns—
perfect participlemodulātus—
future participlemodulātūrus
modulātūra, modulātūrā, modulātūrae, modulātūram, modulātūrārum, modulātūrās, modulātūre, modulātūrī, modulātūrīs, modulātūrō, modulātūrōrum, modulātūrōs, modulātūrum
modulandus
modulanda, modulandā, modulandae, modulandam, modulandārum, modulandās, modulande, modulandīs, modulandōrum, modulandōs
gerundmodulandī, modulandō, modulandumsupinemodulātum, modulātū

mŏdŭlor, ātus, 1, v. dep. modulus,
I. to measure off properly, to measure; to manage properly, to regulate.
I. In gen. (only post-Aug.): in modulanda statūs longitudinisque ejus praestantiā, Gell. 1, 1, 1; cf.: quanta longinquitas corporis ei mensurae conveniret, modificatus est, id. ib. fin.: ita modulante naturā, Plin. 2, 54, 55, § 142.—
II. In partic., of singing, speaking, dancing, etc., to measure rhythmically; to modulate; hence, transf., to dance, to represent by dancing; to sing, to play (class.): ipsa natura, quasi modularetur hominum orationem, in omni verbo posuit acutam vocem, Cic. Or. 18, 58; cf.: hominum aures vocem naturā modulantur, modulate, id. de Or. 3, 48, 185: insulae, Saliares dictae, quoniam in symphoniae cantu ad ictus modulantium pedum moventur, Plin. 2, 95, 96, § 209.—
B. Transf.: virgines sonum vocis pulsu pedum modulantes incesserunt, beating time to, accompanying with the dance, Liv. 27, 37 fin.: (carmina) pastoris Siculi modulabor avenā, Verg. E. 10, 51: carmina descripsi, et modulans alterna notavi, id. ib. 5, 14: verba fidibus modulanda Latinis, Hor. Ep. 2, 2, 143: lyram, Tib. 3, 4, 39 —Hence, mŏdŭlātus, a, um, Part. and P. a., in pass. signif.
A. Played upon, made by playing, played.
1. Of an instrument: dic Latinum, Barbite, carmen Lesbio primum modulate civi, Hor. C. 1, 32, 5.—
2. Of a song, tune, etc., sung: carmina, Suet. Aug. 57: a canticis ad aliorum similitudinem modulatis, Quint. 9, 2, 35.—
B. Properly measured, in due measure, in time, melodious, musical (poet. and in postAug. prose): ipso modulata dolore Verba fundebat, Ov. M. 14, 428: sonus, Plin. 10, 29, 43, § 81; § 85.—Comp.: ut moderatiores modulatioresque fierent animi, more harmonious, Gell. 1, 11, 1: lingua, id. 1, 15, 14: orationem modulatiorem aptioremque reddit, id. 13, 24, 9.—Sup.: modulatissimus cantus, Flor. 2, 7, 15.—Hence, adv.: mŏ-dŭlātē, measuredly, according to measure, in time, melodiously: modulate canentes tibiae, * Cic. N. D. 2, 8, 22: haec tu quam perite, quam concinne, quam modulate enuntiāsti, Aus. Ep. 19.—Comp.: ars modulatius incedendi, Amm. 16, 5, 10: verba modulatius collocata, Gell. 11, 13, 2.

Origins

  1. Proto-Indo-European*med-
  2. Proto-Italic*medos
  3. Latinmodulor

Proto-Indo-European *-lós Proto-Indo-European *-elós Proto-Italic *-elos Latin -ulus Latin modulus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -or, -ārī Latin modulor From modulus (“interval, measure”) + -or, -ārī (verb-forming suffix).

Descendants
  • Catalanmodular
  • Englishmodulate
  • Frenchmoduler
  • Italianmodulare
  • Portuguesemodular
  • Romanianmodula
  • Spanishmodular
  • Galicianmodular

Quick answers

What does modulor mean in Latin?
modulor, a verb, means “to measure; to regulate; to beat time”.
What are the principal parts of modulor?
modulor, modulārī, modulātus sum (first conjugation, deponent).
How do you pronounce modulor?
In classical Latin, [ˈmɔ.dʊ.ɫɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈmɔː.du.lor].
Where does modulor come from?
Proto-Indo-European *med- → Proto-Italic *medos → Latin modulor.