LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

modificātiō

modificātiō f (genitive modificātiōnis)
Classical[mɔ.dɪ.fɪˈkaː.ti.oː]Ecclesiastical[mo.di.fiˈkat.t͡si.o]

Meaning

  1. measuring
  2. measure

Declension

declension
formsingularplural
nominativemodificātiōmodificātiōnēs
genitivemodificātiōnismodificātiōnum
dativemodificātiōnīmodificātiōnibus
accusativemodificātiōnemmodificātiōnēs
ablativemodificātiōnemodificātiōnibus
vocativemodificātiōmodificātiōnēs

mŏdĭfĭcātĭo, ōnis, f. modificor,
I. a measuring, measure (post-Aug.): versuum lex ac modificatio, Sen. Ep. 88, 3: verborum, Gell. 10, 3, 15; cf. Paul. ex Fest. p. 160, 10 Müll.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin modificātiō From modificō + -tiō.

Descendants
  • Catalanmodificació
  • Frenchmodification
  • GermanModifikation
  • Italianmodificazione
  • Occitanmodificacion
  • Portuguesemodificação
  • Romanianmodificație
  • Spanishmodificación
  • Indonesianmodifikasifrom French modification
  • Galicianmodificación

Quick answers

What does modificātiō mean in Latin?
modificātiō, a noun, means “measuring; measure”.
What is the genitive of modificātiō?
The genitive singular is modificātiōnis. modificātiō is feminine, third declension.
How do you pronounce modificātiō?
In classical Latin, [mɔ.dɪ.fɪˈkaː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [mo.di.fiˈkat.t͡si.o].