adjectivefirst/second-declension adjective
modicus
modicus (feminine modica, neuter modicum)
Classical[ˈmɔ.dɪ.kʊs]Ecclesiastical[ˈmɔː.di.kus]
Meaning
- adjectivemoderate
- adjectivetemperate, restrained
- adjectivereasonable
- adjectivehumble, poor
- adjectivemean, scanty, small
Latīnē defined in Latin in our graded readers
parvus, exiguusmodicus -a -um — in Evangelium secundum Matthaeum, ch. 6
Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Medius · Modicus · Mediocris
Medius μέσος is purely local, in the middle, in opp. to the extremes; modicus denotes quantity, with reference to number and magnitude, as moderate, in opp. to over-measure; mediocris denotes quality, with reference to worth, as middling, in opp. to distinction; hence modicæ facultates and mediocre ingenium are identical. Cic. Rep. ii. 31. Haud mediocris vir fuit, qui modica libertate populo data facilius tenuit auctoritatem principum. (v. 202.)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | modicus | modica | modicum |
| genitive | modicī | modicae | modicī |
| dative | modicō | modicae | modicō |
| accusative | modicum | modicam | modicum |
| ablative | modicō | modicā | modicō |
| vocative | modice | modica | modicum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | modicī | modicae | modica |
| genitive | modicōrum | modicārum | modicōrum |
| dative | modicīs | modicīs | modicīs |
| accusative | modicōs | modicās | modica |
| ablative | modicīs | modicīs | modicīs |
| vocative | modicī | modicae | modica |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- omnia modice agere
- to be moderate in all things, commit no excess.
- modice ac sapienter
- with moderation and judgment.
- humane, modice, moderate, sapienter, constanter ferre aliquid
- to bear a thing with resignation, composure.
mŏdĭcus, a, um, adj. modus,
I. having or keeping a proper measure, moderate (cf. mediocris); esp. in behavior, modest, temperate; also, of size, moderate-sized; middling, ordinary, mean, bad (class.; syn.: moderatus, mediocris).
I. In a good sense:
modico gradu ire, Plaut. Poen. 3, 1, 19: potiones, Cic. Div. 1, 51, 115: convivia, id. Sen. 13, 44: severitas, id. ib. 18, 65: industrios, supplices, modicos esse, Sall. J. 85, 1: domi modicus, id. ib. 63, 2: modicum quoddam corpus (historiae), a book of a tolerable size, Cic. Fam. 5, 12, 4: amant (mala) modicas rigationes, gentle, moderate, Pall. 3, 25, 14.—II. In a disparaging sense, middling, ordinary, mean, scanty, small, etc.:
genus dicendi subtile in probando, modicum in delectando, Cic. Or. 21, 69: oculi, middling-sized, Plin. 11, 37, 53, § 141: ea, valde et modica, et illustria sunt, few in number, Cic. de Or. 2, 32, 137: Graecis hoc modicum est, not frequent, id. Fin. 2, 19, 62: pecunia, little, scanty, id. Par. 6, 2, 47: acervus, Hor. Ep. 2, 2, 190: incrementa, small, Just. 7, 1: tempus, short, Quint. 1, 2, 12: rem pateris modicam, a trifling affliction, Juv. 13, 143: modici amici, humble, poor, id. 5, 108.—With gen.: Sabinus modicus originis, Tac. A. 6, 39: virium, Vell. 1, 12, 4: pecuniae, Tac. A. 3, 72: voluptatum, id. ib. 2, 73. —As subst.: mŏdĭcum, i, n. (sc. spatium), a little way: modicum progredi, a little, App. M. 6, p. 180, 38: modico contentus. Juv. 9, 9.—Also, in abl., modico adverbially: modico deinde regressa, i. e. after a short time, App. M. 1, p. 112, 20: modico prius, quam Larissam accederem, a short time before, id. ib. p. 105 med.: modico secus progredi, to go a little farther, id. ib. p. 112, 10.—Hence, adv.: mŏdĭcē, with moderation, moderately; modestly; in a proper manner; also, in an ordinary manner, meanly, poorly (class.). 1. Modice hoc faciam, Cic. Fam. 4, 4, 4:
dolorem modice ferre, quietly, calmly, id. Tusc. 1, 46, 111; id. Phil. 11, 3, 7: se recipere, quietly, in good order, Liv. 28, 15: verecunde et modice, Enn. ap. Non. 342, 23 (Trag. v. 241 Vahl.): modice et modeste vitam vivere, Plaut. Pers. 3, 1, 18: dicere, Cic. Sull. 29, 80: modice et scienter uti re aliquā, id. de Or. 1, 29, 132.—2. Slightly, not very, not much:
minae Clodii modice me tangunt, Cic. Att. 2, 19, 1: modice vinosus, Liv. 41, 4: locuples, id. 38, 14, 9: modice instratus torus, slightly, meanly, scantily, Suet. Aug. 73.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
modicus adj.
modus, in proper measure, moderate, modest, temperate : potiones: severitas: corpus (historiae), of a tolerable size : strepitus, O.: modici munera Liberi, i. e. moderation in drink , H.: animus domi, unassuming , S.: voluptatum, in pleasures , Ta.— Middling, ordinary, mean, scanty, small : modicis regni terminis uti: ea, valde et modica et inlustria sunt, few in number : Graecis hoc modicum est, not frequent : pecunia, little : rem pateris modicam, a trifling affliction , Iu.: amici, humble , Iu.—As subst n., a little : modico contentus, Iu.
Origins
- Proto-Indo-European*med-
- Proto-Italic*medos
- Latinmodicus
Latin -icus Latin modicus From modus (“(due) measure”) + -icus.
Descendants
- Catalanmòdic
- Englishmodicum
- Frenchmodique
- Italianmodico
- Portuguesemódico
- Romanianmodic
- Spanishmódico