noun · femininefirst declension
mitella
mitella f (genitive mitellae)
Classical[mɪˈtɛl.la]Ecclesiastical[miˈtɛl.la]
Meaning
- feminineheadband, turban
- femininebandage
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | mitella | mitellae |
| genitive | mitellae | mitellārum |
| dative | mitellae | mitellīs |
| accusative | mitellam | mitellās |
| ablative | mitellā | mitellīs |
| vocative | mitella | mitellae |
mĭtella, ae, f. dim. mitra,
I. a headband, a kind of turban.
I. Lit.:
nobiles adulescentes Neapoli cum mitellā saepe vidimus, Cic. Rab. Post. 10, 26 (dub.): copa Syrisca caput Graia redimita mitella, Verg. Cop. 1: mitellā textili contecto capite, App. M. 7, p. 147: mitellis et crocotis et carbasinis et bombycinis injecti, id. ib. 8, p. 214, 5.—Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
mitella ae, f dim.
mitra, a headband, turban .
Origins
Proto-Indo-European *-lós Proto-Indo-European *-elós Proto-Italic *-elos Latin -la Latin mitella From mitra (“headband, turban”) + -la (diminutive suffix).