LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

miserātiō

miserātiō f (genitive miserātiōnis)
Classical[mɪ.sɛˈraː.ti.oː]Ecclesiastical[mi.s̬eˈrat.t͡si.o]

Meaning

  1. pity, compassion, commiseration

Latīnē defined in Latin in our graded readers

misericordia verbīs expressa
miserātiō -ōnis (f) — in Epistulae, ch. 6

Declension

declension
formsingularplural
nominativemiserātiōmiserātiōnēs
genitivemiserātiōnismiserātiōnum
dativemiserātiōnīmiserātiōnibus
accusativemiserātiōnemmiserātiōnēs
ablativemiserātiōnemiserātiōnibus
vocativemiserātiōmiserātiōnēs

mĭsĕrātĭo, ōnis, f. miseror,
I. a pitying, pity, compassion, commiseration (class.).
I. Lit.: cum quādam miseratione delectare, Cic. Fam. 5, 12, 5: miserationem commovere, Quint. 6, 1, 46: miseratione mens judicum permovenda, Cic. Or. 38, 131: miserationem petere, i. e. to pray for pity and forgiveness, Plin. 9, 8, 10, § 33: infantis, Just. 7, 2.—
II. Transf., rhetor., a pathetic speech: miserationibus uti, Cic. Brut. 21, 82: judicem inclinat miseratio, Quint. 4, 1, 14; 6, 1, 23; 4, 1, 27; 4, 3, 15 et saep.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin miserātiō From miseror + -tiō.

Quick answers

What does miserātiō mean in Latin?
miserātiō, a noun, means “pity, compassion, commiseration”.
What is the genitive of miserātiō?
The genitive singular is miserātiōnis. miserātiō is feminine, third declension.
How do you pronounce miserātiō?
In classical Latin, [mɪ.sɛˈraː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [mi.s̬eˈrat.t͡si.o].