verbfirst conjugation, deponent
mīror
mīror (present infinitive mīrārī or mīrārier, perfect active mīrātus sum)
Classical[ˈmiː.rɔr]Ecclesiastical[ˈmiː.ror]
№ 504 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary
Meaning
- deponenttransitiveto be astonished at, marvel at, admire, be amazed at, wonder at
Mīrātur mōlem Aenēās, māgālia quondam;
[Upon his first sight of Carthage,] Aeneas marvels [at such] massive construction, [where] once [was only] huts; he admires its gateways, and such noisy activity, and the pavement of its streets. (Exemplifies anaphora.)29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 1.421–422
Latīnē defined in Latin in our graded readers
novum et magnum videō et stupeō; mīrāculum mīrāmur.mīror -ārī — in Mille Verba, Animus et Adfectūs
admīror, stupeōmīror -ārī — in Evangelium secundum Matthaeum, ch. 6, 17 and Evangelium secundum Marcum, ch. 8
you would be amazed
mīrēris — in Seneca, ch. XVIII
Conjugation conjugation 1 deponent
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | mīror | mīrābar | mīrābor | — | — | — |
| 2nd sg. | mīrāris mīrāre | mīrābāris mīrābāre | mīrāberis mīrābere | — | — | — |
| 3rd sg. | mīrātur | mīrābātur | mīrābitur | — | — | — |
| 1st pl. | mīrāmur | mīrābāmur | mīrābimur | — | — | — |
| 2nd pl. | mīrāminī | mīrābāminī | mīrābiminī | — | — | — |
| 3rd pl. | mīrantur | mīrābantur | mīrābuntur | — | — | — |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | mīrer | mīrārer | — | — |
| 2nd sg. | mīrēris mīrēre | mīrārēris mīrārēre | — | — |
| 3rd sg. | mīrētur | mīrārētur | — | — |
| 1st pl. | mīrēmur | mīrārēmur | — | — |
| 2nd pl. | mīrēminī | mīrārēminī | — | — |
| 3rd pl. | mīrentur | mīrārentur | — | — |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | mīrāre | — |
| pres. 2nd pl. | mīrāminī | — |
| fut. 2nd sg. | mīrātor | — |
| fut. 3rd sg. | mīrātor | — |
| fut. 3rd pl. | mīrantor | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | mīrārī mīrārier | — |
| perfect infinitive | mīrātum esse | — |
| future infinitive | mīrātūrum esse | — |
| present participle | mīrāns | — |
| perfect participle | mīrātus mīrāta, mīrātā, mīrātae, mīrātam, mīrātārum, mīrātās, mīrāte, mīrātī, mīrātīs, mīrātō, mīrātōrum, mīrātōs | — |
| future participle | mīrātūrus | mīrandus |
gerundmīrandī, mīrandō, mīrandumsupinemīrātum, mīrātū
mīror, ātus, 1 (
I. act. collat. form, v. miro), v. dep. a. and n. Sanscr. smi, smile; Gr. μειδάω; cf.: mirus, nimīrum, to wonder or marvel at, to be astonished or amazed at a thing; to admire; constr. with acc., acc. with inf., with quod, si, quā ratione, quid, unde, etc., with de, and poet.; in Greek constr. also aliquem alicujus rei (class.).
(a). With acc.:
neglegentiam hominis, Cic. Att. 10, 5, 59: illud jam mirari desino, quod ante mirabar, id. de Or. 2, 14, 59: signa, tabulas pictas, vasa caelata, Sall. C. 11, 6: praemia, Verg. G. 3, 49: patrem, to honor admiringly, Stat. S. 5, 2, 75: alia digna miratu, of admiring wonder, Sen. Ep. 94, 56: mirari se, to admire one's self, be in love with one's self, be vain, Cat. 22, 17.—(b). With object-clause:
si quis forte miratur, me ad accusandum descendere, Cic. Div. in Caecil. 1, 1.—(g). With quod:
mirari se aiebat, quod non rideret haruspex, haruspicem cum vidisset, Cic. Div. 2, 24, 51.— (d). With si:
idne tu miraris, si patrissat filius? Plaut. Ps. 1, 5, 27: miror si, I should wonder, be surprised, if: miror, in illā superbiā et importunitate si quemquam amicum habere potuit, Cic. Lael. 15, 54.—(ε) With rel.-clause: ne miremini, quā ratione hic tantum potuerit, Cic. Verr. 2, 2, 54, § 134: ejus rei quae causa esset miratus, Caes. B. G. 1, 32: miror, quid ex Piraeo abierit, Ter. Eun. 2, 2, 59: satis mirari non possum, unde, etc., Cic. N. D. 1, 34, 95: si quis antea mirabatur, quid esset, quod, etc., id. Sest. 1.—(ζ) With de: de singulari impudentiā, Cic. Verr. 2, 1, 2, § 6.—(η) With cum: ne quis miretur, cum tam clare tonuerit, Pompon. ap. Non. 473, 3 (Com. Rel. v. 4 Rib.).—(θ) Poet. in Greek constr. (θαυμάζω τινά τινος), aliquem alicujus rei: (te) justitiaene prius mirer belline laborum, Verg. A. 11, 126.—II. Trop.
A. To have a regard for:
familiaritates ... amantium nos amicorum et nostra mirantium, Cic. Off. 2, 8, 30.—B. Of inanim. subjects (poet.):
(arbos) miraturque novas frondes et non sua poma, Verg. G. 2, 82.—Hence, mīran-dus, a, um, P. a., wonderful, strange, singular (class.): in mirandam altitudinem depressum, Cic. Verr. 2, 5, 27, § 68: mirandum in modum, in a wonderful manner, id. Att. 9, 7, 3: cliens, Juv. 10, 161: fides, Stat. S. 1, 3, 20.—Neutr. absol.: mirandum est, unde, etc., the wonder is, etc., Juv. 10, 32.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
mīror ātus, ārī, dep.
mirus, to wonder, marvel, be astonished, be amazed, admire : quae causa esset, miratus quaesiit, Cs.: homo mirari visus est: Non invideo, miror magis, V.: hoc in aliis minus mirabar: signa, S.: illos homines, quod, etc.: ripas et nemus, H.: a nobis hoc dici: nasci potuisse Columbam, O.: quod adest, sunt qui mirentur: quod non rideret haruspex: miraris Si nemo praestet amorem? H.: noli mirari, si tu hoc non impetras: quod nisi esset factum, magis mirandum videretur: ne miremini, quā ratione hic tantum potuerit: eius rei quae causa esset, Cs.: Quid velint flores, miraris, H.: (te) Iustitiaene prius mirer belline laborum, V.: (arbos) Miraturque novas frondes et non sua poma, V.—Fig., to regard, esteem : amici nostra mirantes: tam se ipse miratur, is in love with , Ct.
Origins
From mīrus (“remarkable, astonishing”) + -or, from Proto-Italic *smeiros, from Proto-Indo-European *sméyros (“laughing, smiling”), from *(s)mey- (“to laugh, to be glad”).
Gallo-Romance
- Catalanmirar
- Occitanmirar
- Frenchmirerfrom Old French mirer
Insular Romance
- Sardinianmirai
- Sardinianmirare
Balkano-Romance
- Romanianmira
- Romanianmirare
- Aromaniannjir, njirari
Ibero-Romance
- Portuguesemirarfrom Old Galician-Portuguese mirar
- Spanishmirarfrom Old Spanish mirar
- Aragonesemirar
- Galicianmirarfrom Old Galician-Portuguese mirar
- Asturianmirarfrom Old Leonese mirar
- Extremaduranmiralfrom Old Leonese mirar
- Leonesemirarefrom Old Leonese mirar
- Leonesemerarefrom Old Leonese mirar
- Mirandesemirarfrom Old Leonese mirar
- Ladinomirarfrom Old Spanish mirar
Italo-Romance
- Italianmirare
- Corsicanmirà
Borrowings
- Englishmirate
Rhaeto-Romance
- Ladinmirer
Gallo-Italic
- Piedmontesemiré
Elsewhere
- Vulgar Latin*mīrāculum