verb
mīro
Meaning
- to wonder
mīro, āre, 1,
I. v. a., to wonder (ante-class. collat. form of miror): quid miras? Varr. ap. Non. 480, 30:
aut ambos mira aut noli mirare de eodem, id. ib. 32: si studium mirabis, Pompon. ib. 474, 25 (Com. Rel. v. 108 Rib.).—2. Part.: mīrātus, a, um, in pass. signif. (post-class.):
miratā virginis arte, Juvenc. 3, 58.