LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

mīrificō

mīrificō (present infinitive mīrificāre, perfect active mīrificāvī, supine mīrificātum)
Classical[miːˈrɪ.fɪ.koː]Ecclesiastical[miˈriː.fi.ko]

Meaning

  1. Late Latinto exalt, magnify

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.mīrificōmīrificābammīrificābōmīrificāvīmīrificāverammīrificāverō
mīrificārō
2nd sg.mīrificāsmīrificābāsmīrificābismīrificāvistī
mīrificāstī
mīrificāverās
mīrificārās
mīrificāveris
3rd sg.mīrificatmīrificābatmīrificābitmīrificāvitmīrificāverat
mīrificārat
mīrificāverit
mīrificārit
1st pl.mīrificāmusmīrificābāmusmīrificābimusmīrificāvimusmīrificāverāmusmīrificāverimus
mīrificārimus
2nd pl.mīrificātismīrificābātismīrificābitismīrificāvistis
mīrificāstis
mīrificāverātis
mīrificārātis
mīrificāveritis
mīrificāritis
3rd pl.mīrificantmīrificābantmīrificābuntmīrificāvērunt
mīrificāvēre, mīrificārunt
mīrificāverant
mīrificārant
mīrificāverint
mīrificārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.mīrificemmīrificāremmīrificāverim
mīrificārim
mīrificāvissem
mīrificāssem
2nd sg.mīrificēsmīrificārēsmīrificāverīsmīrificāvissēs
mīrificāssēs
3rd sg.mīrificetmīrificāretmīrificāverit
mīrificārit
mīrificāvisset
mīrificāsset
1st pl.mīrificēmusmīrificārēmusmīrificāverīmus
mīrificārīmus
mīrificāvissēmus
mīrificāssēmus
2nd pl.mīrificētismīrificārētismīrificāverītis
mīrificārītis
mīrificāvissētis
mīrificāssētis
3rd pl.mīrificentmīrificārentmīrificāverint
mīrificārint
mīrificāvissent
mīrificāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.mīrificormīrificābarmīrificābor
2nd sg.mīrificāris
mīrificāre
mīrificābāris
mīrificābāre
mīrificāberis
mīrificābere
3rd sg.mīrificāturmīrificābāturmīrificābitur
1st pl.mīrificāmurmīrificābāmurmīrificābimur
2nd pl.mīrificāminīmīrificābāminīmīrificābiminī
3rd pl.mīrificanturmīrificābanturmīrificābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.mīrificermīrificārer
2nd sg.mīrificēris
mīrificēre
mīrificārēris
mīrificārēre
3rd sg.mīrificēturmīrificārētur
1st pl.mīrificēmurmīrificārēmur
2nd pl.mīrificēminīmīrificārēminī
3rd pl.mīrificenturmīrificārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.mīrificāmīrificāre
pres. 2nd pl.mīrificātemīrificāminī
fut. 2nd sg.mīrificātōmīrificātor
fut. 3rd sg.mīrificātōmīrificātor
fut. 2nd pl.mīrificātōte—
fut. 3rd pl.mīrificantōmīrificantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivemīrificāremīrificārī
perfect infinitivemīrificāvisse
mīrificāsse
mīrificātum esse
future infinitivemīrificātūrum essemīrificātum īrī
present participlemīrificāns—
perfect participle—mīrificātus
mīrificāta, mīrificātā, mīrificātae, mīrificātam, mīrificātārum, mīrificātās, mīrificātī, mīrificātōrum, mīrificātōs
future participlemīrificātūrus
mīrificātūra, mīrificātūrā, mīrificātūrae, mīrificātūram, mīrificātūrārum, mīrificātūrās, mīrificātūre, mīrificātūrī, mīrificātūrīs, mīrificātūrō, mīrificātūrōrum, mīrificātūrōs, mīrificātūrum
mīrificandus
mīrificanda, mīrificandā, mīrificandae, mīrificandam, mīrificandārum, mīrificandās, mīrificande, mīrificandīs, mīrificandōrum, mīrificandōs
gerundmīrificandī, mīrificandō, mīrificandumsupinemīrificātum, mīrificātū

mīrĭfĭco, āre, 1, v. a. id.,
I. to exalt, make wonderful, magnify (eccl. Lat.): mirifica misericordias tuas, Vulg. Psa. 17, 7; 4, 3.

Origins

  1. Proto-Indo-European*smey-
  2. Proto-Indo-European*sméyros
  3. Proto-Italic*smeiros
  4. Latinmīrificō

Proto-Indo-European *dʰeh₁- Proto-Indo-European *dʰeh₁k- Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *dʰh₁kyéti Proto-Italic *θakjō Proto-Italic *fakjō Latin faciō Latin mīrificō From mirus + faciō.

Quick answers

What does mīrificō mean in Latin?
mīrificō, a verb, means “to exalt, magnify”.
What are the principal parts of mīrificō?
mīrificō, mīrificāre, mīrificāvī, mīrificātum (first conjugation).
How do you pronounce mīrificō?
In classical Latin, [miːˈrɪ.fɪ.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [miˈriː.fi.ko].
Where does mīrificō come from?
Proto-Indo-European *smey- → Proto-Indo-European *sméyros → Proto-Italic *smeiros → Latin mīrificō.