adjectivefirst/second-declension adjective
mīrificus
mīrificus (feminine mīrifica, neuter mīrificum)
Classical[miːˈrɪ.fɪ.kʊs]Ecclesiastical[miˈriː.fi.kus]
mīrifice sg. voc. m.
Meaning
- adjectivewonderful, amazing, miraculous
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | mīrificus | mīrifica | mīrificum |
| genitive | mīrificī | mīrificae | mīrificī |
| dative | mīrificō | mīrificae | mīrificō |
| accusative | mīrificum | mīrificam | mīrificum |
| ablative | mīrificō | mīrificā | mīrificō |
| vocative | mīrifice | mīrifica | mīrificum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | mīrificī | mīrificae | mīrifica |
| genitive | mīrificōrum | mīrificārum | mīrificōrum |
| dative | mīrificīs | mīrificīs | mīrificīs |
| accusative | mīrificōs | mīrificās | mīrifica |
| ablative | mīrificīs | mīrificīs | mīrificīs |
| vocative | mīrificī | mīrificae | mīrifica |
mīrĭfĭcus, a, um, adj. mirus-facio,
I. causing wonder or admiration, wonderful, marvellous, extraordinary, singular, strange (class.).
I. Of persons:
voramus litteras cum homine mirifico ... Dionysio, Cic. Att. 4, 11, 1: homo in doctrinis mirificus, Gell. 6, 15, 2.—II. Of things:
turris mirificis operibus exstructa, Caes. B. C. 3, 112: pugnae, Cic. Att. 1, 16, 1: convicium, id. ib. 1, 14, 5: voluptas, id. Fam. 3, 11, 3: studium, id. ib. 14, 3, 3: mirificas gratias agere, id. Att. 14, 13, 5: sed te mirificam in latebram conjecisti, id. Div. 2, 20, 47.—Sup., in two forms: mirificissimum facinus, Ter. Phorm. 5, 6, 32: mirificentissima potentia, Aug. Civ. Dei, 18, 42 init.—Hence, adv.: mīrĭfĭcē, wonderfully, marvellously, extraordinarily, exceedingly (class.): delectari, Cic. Ac. 2, 2, 4: dolere, id. Att. 2, 19, 1: diligere, id. N. D. 1, 21, 58: laudare, id. Fam. 3, 11, 3: prodesse, Plin. 31, 8, 44, § 97.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
mīrificus adj. with sup.
mirus+2 FAC-, wonderful, admirable, marvellous, extraordinary, strange : voramus litteras cum homine mirifico . . . Dionysio: turris mirificis operibus extructa, Cs.: pugnae: studium: facinus mirificissimum, T.
Origins
- Proto-Indo-European*smey-
- Proto-Indo-European*sméyros
- Proto-Italic*smeiros
- Latinmīrificus
Proto-Italic *-fakos Latin -ficus Latin mīrificus From mīrus + -ficus.
Descendants
- Englishmirific
- Frenchmirifique
- Portuguesemirífico
- Spanishmirífico
In English words that came into English from mīrificus
- mirificmīrificus